استفهام برگشته و « من اسماء الإشارة الخ » بيان « ماء موصوله » مىباشد .
و قبل اثبات ذلك : مشار اليه « ذلك » وقوع القسم الثالث مىباشد .
و ما يمتاز به عن الاسم : ضمير نايب فاعلى در « يمتاز » به « معنى الحرف » و در « به » به « ماء موصوله » برمىگردد .
هو بعينه : ضمير « هو » و در « بعينه » به موضوع له برمىگردد .
فى الاسماء المسانخة لها فى المعنى : كلمه « المسانخة » و صفت براى « الاسماء » و به معناى همسنخ بودن و ضمير در « لها » به حروف برگشته و مقصود اسمهايى است كه معانى حرفى دارند .
هو عين معنى كلمة « الابتداء » : ضمير « هو » به معناى من برگشته و منظور از « الابتداء » ابتداء به معناى اسمى بوده چنانچه در « الاستعلاء » و « ظرفيّت » نيز استعلاء و ظرفيّت به معناى اسمى است .
و هى انّ الحرف وضع : ضمير « هى » به جهة اخرى برگشته و ضمير نايب فاعلى در « وضع » به حرف برمىگردد .
ان يستعمل فى معناه الخ : ضمير نايب فاعلى در « يستعمل » و ضمير در « معناه » به اسم برمىگردد .
اذا لوحظ مستقلّا فى نفسه : ضمير نايب فاعلى در « لوحظ » به اسم و در « فى نفسه » به معنا برمىگردد .
وضع له لفظان احدهما الخ : ضمير در « له » به ابتداء و در « احدهما » به لفظان برمىگردد .
لكن الاوّل وضع له : مقصود از « الاوّل » الابتداء بوده و ضمير در « له » به ابتداء يا
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 97
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٩٧