اسمى است - وضع شده است براى آن ( تحريم ) صيغه و استعمال شده است ( صيغه ) در آن ( تحريم ) . و كلام در اينجا ( صيغه نهى ) همچون كلام در صيغهء « افعل » است بدون فرقى از جهت اقوال و اختلافات .
نكات دستورى و توضيح واژگان
3 - ظهور صيغة النّهي فى التّحريم : يعنى « الثّالثة ظهور الخ » كلمهء « الثّالثة » مبتدا و بدل سوّم تفصيلى ( خمس مسائل ) و كلمه « ظهور » خبر و اضافه به بعدش شده است .
لا لانّها الخ : ضمير در « لانّها » به صيغه نهى برمىگردد .
و حقيقة فيه : ضمير در « فيه » به مفهوم حرمت برمىگردد .
كما هو المعروف : ضمير « هو » به موضوع براى مفهوم حرمت بودن برمىگردد .
بل حالها فى ذلك : ضمير در « حالها » به صيغه نهى برگشته و مشار اليه « ذلك » ظهور در تحريم مىباشد .
فانّه قد قلنا هناك : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و مشار اليه « هناك » مبحث اوامر مىباشد .
انّ هذا الظّهور انّما هو الخ : ضمير « هو » به « هذا الظّهور » يعنى ظهور صيغه « افعل » در وجوب برمىگردد .
و كذلك : مشار اليه « ذلك » ظهور به حكم عقل بودن مىباشد .
فانّها اكثر ما تدلّ عليه : ضمير در « انّها » و ضمير در « تدلّ » به صيغه لا تفعل و ضمير در « عليه » به ماء موصوله به معناى « معنايى » برگشته و كلمهء « اكثر » مبتدا و اضافه به ماء موصوله با صلهاش يعنى « تدلّ عليه » شده و خبر اين مبتدا كلمهء « النّسبة » بوده و