لانّها كما قلنا الخ : ضمير در « لانّها » به مسئله تبعيّت برمىگردد .
قد يفوت فى وقته اما لتركه الخ : ضمير در « يفوت » و « وقته » و « لتركه » به موقّت برمىگردد .
امّا لفساده : ضمير در « لفساده » به موقّت برمىگردد .
فاذا فات الخ : ضمير در « فات » به موقّت برمىگردد .
ان يأتى بها الخ : ضمير در « يأتى » به مكلّف و در « بها » به واجبات برمىگردد .
و يسمّى هذا التّدارك قضاء : كلمهء « هذا » نايب فاعل « يسمّى » و كلمه « التّدارك » بدل از « هذا » و كلمه « قضاء » مفعول دوّم « يسمّى » مىباشد .
و هذا لا كلام فيه : ضمير در « فيه » به « هذا » كه مشار اليه آن « ثبوت تدارك بعضى واجبات و قضاء ناميدنشان » بوده برمىگردد .
اختلفوا : ضمير در « اختلفوا » به اصوليّون برمىگردد .
هل هو الخ : ضمير « هو » به وجوب قضاء برمىگردد .
يدلّ على وجوب قضائه : ضمير در « يدلّ » به امر به نفس موقّت و در « قضائه » به موقّت برمىگردد .
اذا فات فى وقته : ضمير در « فات » و « وقته » به موقّت برمىگردد .
أو لا تقتضى ذلك : ضمير در « لا تقتضى » به قاعده برگشته و مشار اليه « ذلك » بودن وجوب قضاء به واسطهء خود دليل اداء مىباشد .
يحتاج الى الخ : ضمير در « يحتاج » به وجوب قضاء برمىگردد .
قول بالتّبعيّة مطلق : كلمهء « قول » بدل تفصيلى « ثلاثه » بوده و مقصود از « مطلقا » يعنى اعمّ از اينكه دليل توقيت متّصل باشد يا منفصل .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 724
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٧٢٤