مأمور اوّل بوده و نه انجام عمل ، بنابراين امتثال امر مأمور اوّل براى ديگران لازم نيست .
373 - چگونه مىتوان فهميد امر به امر به نحو طريقى بوده و يا به نحو موضوعى مىباشد ؟ ( فان قامت . . . الاوامر الشّرعيّة )
ج : مىفرمايد : اگر قرينهاى اقامه شد كه امر به امر ، به نحو طريقى و يا به نحو موضوعى مىباشد به آن قرينه عمل شده و حجّت خواهد بود . ولى اگر قرينهاى بر يكى از اين دو صورت اقامه نشد ، بايد گفت ؛ ظاهر اوامر از نظر عرف وقتى مجرّد از قرينه باشند آن است كه به نحو طريقيت مىباشند . در نتيجه ، امر به امر اگر به نحو مطلق بوده و قرينهاى نداشت ، دلالت بر وجوب مىكند مگر ثابت شود كه به نحو موضوعيّت بوده است . ولى مثل امر به امرهاى موضوعى در اوامر شرعيّه وجود ندارد . بنابراين تمام امر به امرها ظهور در وجوب دارد . « 1 »
هامش
( 1 ) - اوامر مولى در نهايت بر دو نوع است : 1 - اوامر مستقيم : كه اكثر اوامر شرعيّه چنين بوده و ظهور در وجوب دارد .
2 - اوامر غير مستقيم ( امر به امر ) كه بر سه قسم است :
الف : به نحو تبليغ و طريقى كه ظهور در وجوب بر ديگران دارد .
ب : به نحو استقلال و موضوعى كه ظهور در وجوب نداشته ولى در شرع چنين اوامرى وجود ندارد .
ج : به نحو استقلال و طريقى كه ظهور در وجوب دارد .