شود در اوامر شرعيّه .
نكات دستورى و توضيح واژگان
و توضيح ذلك : مشار اليه « ذلك » مجرد امر به امور ظهور عرفى در وجوب فعل بر مأمور دوّمى داشته مىباشد .
يقع على صورتين : ضمير در « يقع » به امر به امر برمىگردد .
الأولى ان يكون الخ : كلمه « الأولى » مبتدا و بدل اوّل تفصيلى « صورتين » بوده و عبارت « ان يكون الخ » تأويل به مصدر رفته و خبر مىباشد .
يتعلّق بفعل الخ : ضمير « يتعلّق » به غرض مولى برمىگردد .
و يكون امره بالامر : ضمير در « امره » به مولى برگشته و مقصود از « بالامر » امر كردن مأمور اوّل مىباشد .
الى حصول غرضه : ضمير در « غرضه » به مولى برمىگردد .
اذا عرف غرضه انّه : ضمير در « غرضه » كه نايب فاعل « عرف » بوده به مولى و ضمير در « انّه » به « غرضه » غرض مولى برمىگردد .
على هذه الصّورة : يعنى طريق براى رسيدن به حصول غرضش باشد .
يكون امره : ضمير در « امره » به مولى برمىگردد .
بالفعل نفسه : كلمه « نفسه » تأكيد « الفعل » بوده و ضمير آنهم به « الفعل » برمىگردد .
الثّانية ان يكون الخ : كلمه « الثّانية » بدل دوّم تفصيلى « صورتين » بوده و بقيهء نكات دستورى همانند قبلى است .
غرضه فى مجرّد امر المأمور الاوّل : ضمير در « غرضه » به مولى برگشته و مقصود از « امر المأمور الاوّل » امر كردن مأمور اوّل به ديگران مىباشد .
ان يتعلّق له غرض الخ : ضمير در « له » به مولى برمىگردد .