تقييد متعلّقه : كلمه « تقييد » اسم مؤخّر براى « كان » و اضافه به « متعلّقه » شده و ضمير آن به « الثّانى » يعنى امر دوّم برمىگردد .
و لو بنحو « مرة اخرى » : يعنى « و لو كان تقييد متعلّقه بنحو « مرّة اخرى » » .
وحدة المتعلّق فيهما : ضمير در « فيهما » به امر اوّل و امر دوّم برمىگردد .
يكون اللّفظ فى الثّانى : مقصود از « اللّفظ » لفظ « صلّ » و مقصود از « الثّانى » امر دوّم مىباشد .
و ان كان التأكيد فى نفسه : ضمير در « نفسه » به تأكيد برمىگردد .
لو خلّى و نفسه : ضمير نايب فاعلى در « خلّى » و ضمير در « نفسه » به كلام برگشته و كلمهء « نفسه » مفعول معه بوده و معناى عبارت چنين است : كلام بدون هيچ قرينهاى بر تأكيد باشد .
ثمّ يكرّر نفس القول : ضمير در « يكرّر » به مولى برگشته و مقصود از « نفس القول » يعنى اينكه بگويد « ان كنت محدثا فتوضّأ » .
ففى هذه الحالة : يعنى در حالتى كه هر دو امر ، معلّق بر يك شرط شدهاند .
ايضا : يعنى همچون حالتى كه هر دو ، معلّق بر شرطى نشدهاند .
لعين ما قلناه : ضمير مفعولى در « قلناه » به ماء موصوله كه به معناى بيان و شرح و يا دليل بوده برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
357 - اگر مولى به يك عملى دو بار امر كند به چند صورت خواهد بود و حكم هر صورت از نظر امتثال چگونه مىباشد ؟ ( اذا تعلّق الامر . . . امتثال واحد ) .
ج : مىفرمايد : دو صورت دارد . الف : امر دوّم مولى بعد از امتثال و انجام امر اوّل از