353 - منشأ اين قول و احتمال اوّل چيست ؟ ( و منشأ هذا . . . فى الفعل )
ج : مىفرمايد : اين گروه در واقع مىگويند : وجوب كه مدلول صيغهء امر بوده ، مركّب از دو جزء مىباشد . و يا معناى وجوب مركب از دو چيز است 1 . جواز انجام عمل 2 . ممنوع بودن ترك آن عمل « 1 » و تاثير و جايگاه نسخ فقط زايل كردن و از بين بردن منع از ترك بوده و تعرّضى به جنس وجوب كه جواز يعنى اجازه در عمل بوده ندارد . « 2 » پس جواز عمل بعد از نسخ باقى مىماند .
354 - احتمال دوّم در مقدار دلالت نسخ وجوب چه بوده و نتيجه آنچه مىباشد ؟ ( انّه يدلّ . . . يدلّ عليه )
ج : مىفرمايد : احتمال دوّم اينكه دليل ناسخ ، وجوب را از ريشه و اساس زايل كرده و از بين مىبرد . بنابراين براى دليل وجوب ، چيزى يعنى جوازى باقى نمىماند تا دليل وجوب دلالت برآن كرده و بعد از نسخ آن ، جواز باقى بماند . و اين ، همان قول به عدم بقاى جواز عمل است .
355 - منشأ اين قول و احتمال دوم چيست ؟ ( منشأ هذا . . . من التّرك فقط )
ج : مىفرمايد : اين گروه در واقع مىگويند : وجوب داراى معناى مركب نبوده بلكه
هامش
( 1 ) - بنابراين ، وجوب نماز مثلا بر مكلّف از طرف شارع چنين است . 1 . اجازه در انجام عمل دارى 2 . حق ترك آن را ندارى و در حرمت همچنين است 1 . جايز است آن عمل را ترك كنى 2 .
حقّ ندارى آن را انجام دهى
( 2 ) - يعنى وجوب مركب از جنس و فصل است الف . اجازه عمل كه شامل اعمال مستحبى واجب و مكروه مىشود ب . فصل : ممنوع بودن ترك آنكه اختصاص مىدهد اذن را به وجوب و با رفتن فصل ، جنس باقى مىماند .