متعدّد است باهم در يك دفعه ، و حاصل مىشود امتثال با همه . پس اگر گفته باشد مولى : « صدقه بده بر مسكينى » پس اقتضاى اطلاق ، جواز اكتفاء كردن به صدقه دادن يك بار بر يك مسكين است ، و حاصل شدن امتثال به واسطه صدقه دادن بر تعدادى مسكين در يك بار است . و مىباشد ( تصدّق بر تعدادى مسكين در يك بار ) امتثال واحد به واسطه جميع ، به خاطر صدق كردن صرف وجود بر همه . زيرا امتثال همانطور كه حاصل مىشود ( امتثال ) به واسطهء فرد واحد ، حاصل مىشود ( امتثال ) به واسطهء افرادى كه مجتمع است وجودشان .
نكات دستورى و توضيح واژگان
يحتاجان الى بيان زائد : ضمير در « يحتاجان » به وجهين اخيرين برگشته و مقصود از بيان زائد يعنى آوردن قيد مىباشد .
و لم يقيّد : ضمير در « يقيّد » به مولى برمىگردد .
و هو فى مقام البيان : ضمير « هو » به مولى برگشته و كلمه « واو » حاليه و جملهء بعد حال است .
كان اطلاقه : ضمير در « اطلاقه » به مولى برمىگردد .
و عليه : ضمير در « عليه » به « كون الاطلاق دليلا على ارادة الوجه الاوّل » يعنى بودن اطلاق ، دليل بر ارادهء وجه اوّل بوده برمىگردد .
كما انّه لا اثر له : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « له » به « الوجود الثّانى » وجود دوّم برمىگردد .
و يكون امتثالا واحدا : ضمير در « يكون » به تصدّق بر تعدادى مسكين در يك بار