فى المعنيين : يعنى معناى طلب و شىء .
شرح ( پرسش و پاسخ )
268 - مراد از شىء كه معناى ديگر لفظ امر بوده آيا به معناى عامّ و مطلق بوده يا معناى خاصّ دارد ؟ ( و المراد من . . . بالاعمّ ايضا )
ج : مىفرمايد : مراد از شىء كه معناى ديگر لفظ امر بوده ، هرشىء و به نحو اطلاق نيست « 1 » تا تفسير لفظ امر از باب تفسير و تعريف شىء به معناى اعمّ باشد همچون تفسير لفظ امر به مطلق طلب كه آنهم تفسير به معناى اعمّ بود بلكه به معناى خاصّ مىباشد .
269 - اگر مقصود از شىء در معناى لفظ امر به نحو اطلاق نبوده بلكه خاص مىباشد آن معناى خاص چيست ؟ ( فانّ الشّيء . . . او حائطا )
ج : مىفرمايد : منظور از شىء در معناى لفظ امر آن است كه شىء به معناى افعال و صفات بوده و لفظ امر بر شىء اطلاق نمىشود و به شىء نيز گفته نمىشود « امر » مگر مقصود از شىء ، عبارت از افعال و صفات باشد . بنابراين وقتى انسانى ، درختى با ديوارى را ببينى بهجاى هركدام از اين ذوات گفته نمىشود ديدم امرى را . چرا كه اين ذوات ، فعل يا صفت نمىباشند .
270 - آيا مقصود از افعال و صفات بودن شىء در معناى لفظ امر ، معناى حدثى آن بوده يا معناى ديگرى مىباشد ؟ ( و لكن ليس . . . اسم المصدر )
هامش
( 1 ) - معناى شىء به نحو اطلاق شامل ذوات و جواهر خارجى مثل زيد ، انسان ، درخت ، ديوار ، كتاب و نيز افعال و صفات هر سه مىشود .