لفظيّه برمىگردد .
ان نتعجّل فى البحث عنها : ضمير در « عنها » به حجيّت اصول لفظيّه برگشته و مقصود از « نتعجّل » يعنى جلو بيندازيم و عجالتا الآن وارد بحث شويم .
لكثرة الحاجة اليها : ضمير در « اليها » به حجيّت اصول لفظيّه برمىگردد .
و هو تبانى العقلاء : ضمير « هو » به مدرك و دليل برگشته و مقصود از تبانى عقلا نيز بنا گذارى آنان مىباشد .
الجارية بينهم : ضمير در « بينهم » به عقلا برگشته و كلمهء « الجارية » صفت « الخطابات » مىباشد .
لا يعتنون باحتمال الغفلة الخ : ضمير فاعلى در « لا يعتنون » به عقلا برمىگردد .
فاذا احتمل الكلام المجاز الخ : كلمهء « الكلام » فاعل براى « احتمل » و كلمهء « المجاز » مفعول بوده و كلمات « التّخصيص ، التّقييد و التّقدير » عطف برآن مىباشد .
لا يوقفهم ذلك : كلمهء « ذلك » فاعل « يوقفهم » و مشار اليه آن نيز احتمالات يادشده يعنى احتمال مجاز ، تخصيص ، تقييد يا تقدير بوده و ضمير « هم » مفعول براى « يوقفهم » و به عقلا برمىگردد .
عن الاخذ بظاهره : ضمير در « بظاهره » به كلام برمىگردد .
و نحوهما : ضمير در « نحوهما » به احتمال اشتراك و نقل برمىگردد .
قد امضى هذا البناء : ضمير فاعلى در « امضى » به شارع برگشته و كلمهء « هذا » مفعول « امضى » و كلمهء « البناء » بدل از « هذا » مىباشد .
جرى فى خطاباته : ضمير فاعلى در « جرى » كه به معناى پيمودن و مشى كردن بوده و ضمير در « خطاباته » به شارع برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 258
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢٥٨