پس مىبينى در هر لغتى تعبير مىشود از مرد شجاع به واسطهء لفظى كه وضع شده براى « اسد » . و اينچنين ( مورد اتّفاق ) است در بيشتر از مجازات رايج نزد بشر .
نكات دستورى و توضيح واژگان
7 - الاستعمال حقيقىّ و مجازىّ : يعنى « السّابع الاستعمال حقيقىّ و مجازىّ » .
فى معناه الموضوع له : ضمير در « معناه » به لفظ برمىگردد .
و استعماله فى غيره المناسب له : ضمير در « استعماله » به لفظ و در « غيره » و « له » به « معناه الموضوع له » برگشته و كلمهء « المناسب له » صفت براى « غيره » مىباشد .
و هذا امر الخ : مشار اليه « هذا » استعمال حقيقى و مجازى مىباشد .
و لكنّه وقع الخلاف : ضمير در « لكنّه » به معناى شأن مىباشد .
فى انّ صحّته هل هى متوقّفة الخ : ضمير در « صحّته » به استعمال مجازى و ضمير « هى » به صحّت استعمال برمىگردد .
او انّ صحّته طبعيّة الخ : ضمير در « صحّته » به استعمال مجازى برگشته و مقصود از « طبعيّه » ذوقى بودن مىباشد .
تابعة لاستحسان الذّوق السّليم : اين عبارت ، عطف تفسيرى براى « طبعيّه » مىباشد .
فكلّما كان المعنى غير الموضوع مناسبا : كلمهء « كلّ » مبتدا و اضافه شده به « ماء » موصوله و كلمهء « المعنى » اسم براى « كان » و كلمه « غير الموضوع له » صفت براى « للمعنى » و كلمهء « مناسبا » خبر « كان » و جار و مجرور « للمعنى » متعلّق به « مناسبا » و كلمهء « الموضوع له » صفت براى « المعنى » و جملهء « كان با اسم و خبرش » صلهء « ماء موصوله ) و جمله « صحّ الخ » خبر براى « كلّما » مىباشد .
استحسنه الطّبع : ضمير مفعولى در « استحسنه » به « معناى غير موضوع له مناسب با