موضوع له » برگشته و اين جمله عطف بر جملهء « كان الخ » مىباشد .
صحّ استعمال اللّفظ فيه : ضمير در « فيه » نيز به « معناى غير موضوع له مناسب با موضوع له » برگشته و جملهء « صحّ الخ » خبر براى « كلّما الخ » مىباشد .
و الّا فلا : يعنى « و ان لم يكن المعنى غير الموضوع له مناسبا للمعنى الموضوع له و لم يستحسنه الطّبع فلا يصحّ استعمال اللّفظ فيه » .
و ان منع منه الواضع : ضمير در « منه » به استعمال اسد در رجل شجاع برمىگردد .
و عدم صحّة استعماله مجازا : ضمير در « استعماله » به اسد برمىگردد .
و مؤيّد ذلك : مشار اليه « ذلك » ذوقى بودن استعمال مجازى مىباشد .
و هكذا : يعنى مورد اتّفاق مىباشد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
85 - استعمال لفظ در معنا به چند صورت و چگونه است ؟ ( استعمال اللّفظ . . . غلط )
ج : استعمال لفظ به سه صورت مىباشد :
الف : استعمال حقيقى : عبارت از استعمال لفظ در معنايى بوده كه اين لفظ براى آن وضع شده است . يعنى استعمال لفظ در معناى موضوع له . همچون استعمال لفظ اسد در حيوان مفترس و درنده .
ب : استعمال مجازى : عبارت از استعمال لفظ در معنايى بوده كه اين لفظ براى آن وضع نشده ولى مناسب با معناى موضوع له مىباشد . همچون استعمال لفظ اسد در رجل شجاع .
ج : استعمال غلط : عبارت از استعمال لفظ در معنايى بوده كه اين لفظ براى آن وضع نشده و مناسب با مضاع موضوع له هم نمىباشد . مثل استعمال لفظ اسد در مرد ترسو .