شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 483
. . . . . . . . . . همچنان كه ظاهر روايات گذشت و لو اشكالات زياد شده است كه لازم است در قاعده فراغ ايضا تجاوز از آن شىء مشكوك - و جواب آن اشكالات در مطولات داده شده است فراجع . فرع دوم آنست كه لازم است تجاوز و گذشتن از شيئى مشكوك و داخل در غير شدن همچنانى كه در روايات قاعده تجاوز گذشت بدون قاعده فراغ كه تجاوز و دخول در غير لازم نبود . [ قاعده تجاوز دخول در غير لازم است و معناى غير ] مخفى نماند اگر دخول در غير قاعده تجاوز در اخبار نبود ممكن بود استفاده آن به جهت آنكه خروج از شيئى و تجاوز از آن حقيقة تصور نمىشود مگر داخل شد پس در اين حال خروج و داخل شدن در غير قيد توضيحى است و كلام در معناى غير است و مراد در معناى غير كه امام مىفرمايد دخل فى غيره در قاعده تجاوز آيا خصوص اجزاى مستقلهايست كه بحسب ادله شرعيه آنها جزء صلاتند مثل سوره حمد نسبت به قل هو اللّه يا ركوع نسبت به آن سوره حمد و قل هو اللّه و همچنين اجزائى كه در روايت ذكر شده است يا آنكه شامل جزءجزء هم مىشود مثل آيهاى نسبت به آيه ديگر بلكه كلمه ديگر و على كل تقدير آيا شامل مقدمات هم مىشود آن غير يا نه مثل سرازير بر ركوع درحالىكه شك در قرائت داشته باشد و همچنين پائين آمدن بر سجود در اين حال شك در ركوع بنمايد يا بالعكس در حين نهوض و برخاستن براى قيام در آن حال شك در سجود بنمايد و على كل تقدير لفظ غير آيا شامل مستحبات در نماز مىباشد و لو جزء مستحب نماز نباشد مثل دخول در قنوت درحالىكه شك در سوره داشته تمام اين موارد مذكوره بحث مفصل آن در فقه است اگرچه عموم كلما شككت فيه و دخلت فى غيره ممكن است شامل تمام اينها بشود ولى تحقيق آن در علم فقه است كما آنكه فروعات زيادترى را كه بعض اعلام ذكر نمودهاند ترك آنها نموديم براى اختصار هركه مايل است رجوع بمطولات نمايد .