و قد ظهر مما ذكرنا فى الصحيحة الاولى تقريب الاستدلال بقوله فليس ينبغي ان تنقض اليقين بالشك فى كلا الموردين و لا نعيد .
شرح
است تطهير شود تا يقين به طهارت حاصل شود .
سؤال پنجم از وجوب فحص است در نجاست ثوب و عدم آن امام عليه السّلام جواب دادند كه واجب نيست تفحص از نجاست مگر آنكه براى شك مكلف از بين برود مانعى ندارد در جائى كه عسر و حرج و مشقت برآن واقع نشود .
سؤال ششم از رؤيت نجاست است در حال صلاة امام عليه السّلام جواب دادند اين نجاستى كه معلوم شده است اگر بعد از علم اجمالى است به نجاست و شك در محل آن نجاست است قبل از صلاة واجب است اعاده صلاة و اگر قبلا علم اجمالى نداشته است به نجاست و نجاست را ديده است و حال آنكه در نماز است نمىداند قبل از صلاة بوده است يا در اثناء صلاة پيدا شده است واجب نيست اعاده صلاة بلكه در وسط نماز تطهير كند آن لباس را و بنا بگذارد در صلاة با تمام آن البته در جائى كه آن تطهير موجب پشت به قبله يا فعل كثيرى كه نماز را باطل مىكند نباشد .
قوله : و قد ظهر مما ذكرنا فالصحيحة الاولى الخ وجه استدلال بصحيحه دوم قوله عليه السّلام است فليس ينبغى ان تنقض اليقين بالشك در دو مورد روايت و به آن وجوهى كه در روايت اول گفته شد در اين روايت ايضا به آن وجوه استدلال شده است و اعاده آنها را براى عدم تكرار ترك نموديم بلكه روايت دوم دلالتش از روايت اول بالاتر و اظهر است چون امام عليه السّلام فرموده است لانك كنت على يقين من طهارتك و تصريح نموده است امام عليه السّلام به لام علت و آنكه اين معنى امر ارتكازى عقلاء مىباشد و سزاوار نيست كه نقض يقين به شك شود .