تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 292

مساهمون:

ص٢٩٢
. . . . . . . . . .
شرح
امام عليه السّلام فرمودند محل را بشوى و نماز را اعاده كن . زراره عرض مىكند اگر ظن و گمان پيدا كردم كه به لباس من نجاست رسيده و يقين به آن ندارم و نظر و جستجو كردم و چيزى را نديدم و نماز را بجاى آوردم بعد از نماز محل آن معلوم شد . امام عليه السّلام فرمودند محل نجس را تطهير كن و اعاده نماز لازم نيست . زراره عرض كرد براى چه جهت اعاده صلاة نشود - در صورت ظن به نجاست . امام عليه السّلام فرمودند به جهت اينكه تو يقين به طهارت داشتى و شك در طهارت پيدا كردى و سزاوار نيست براى تو كه نقض يقين را به شك بنمائى ابدا . زراره عرض كرد من علم دارم كه رسيده است به لباس من نجاستى و محل آن را نمىدانم تا تطهير كنم . امام مىفرمايد تطهير كن آن ناحيه لباست را كه يقين دارى نجاست به آن ناحيه رسيده است تا آنكه يقين بطهارة براى تو حاصل شود . زراره عرض مىكند آيا در جائى كه شك دارم من كه نجاستى به لباس من رسيده است نظر و تفحص در آن بنمايم يا نه . امام عليه السّلام مىفرمايند لازم نيست تفحص و جستجوى از نجاست و لكن اگر اراده دارى برداشته شود شكى كه در بين براى تو حاصل شده است مانعى ندارد . زراره عرض كرد اگر نجاست را در لباسم ديدم و حال آنكه من مشغول نماز مىباشم . امام فرمودند نماز را بشكن و اعاده كن در جائى كه شك در محل آن پيدا كردى و بعدا آن موضع نجس معلوم شد و اگر شك ندارى ولى يقين دارى كه لباس تو