عليها باخبار كثيرة منها موثقة زرارة عن ابى جعفر ( ع ) ان سمرة بن جندب كان له عذق فى حائط الرجل من الانصار و كان منزل الانصارى بباب البستان و كان سمرة يمر الى نخلته و لا يستأذن فكلمه الانصارى ان يستأذن اذا جاء فابى سمرة فجاء الانصارى الى النبى ( ص ) فشكى اليه و اخبره بالخبر فارسل رسول اللّه ( ص ) و اخبره بقول الانصارى و ما شكاه فقال اذا اردت الدخول فاستاذن فابى فلما ابى ساواه حتى بلغ من الثمن ما شاء اللّه فابى ان يبيعه فقال لك بها عذق فى الجنة فابى ان يقبل فقال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله للانصارى اذهب فاقلعها و ارم بها اليه فانه لا ضرر و لا ضرار و فى رواية الحذاء عن ابى جعفر ( ع ) مثل ذلك الا انه فيها بعد الإباء ما اراك يا سمرة الا مضارا اذهب يا فلان فاقلعها و ارم بها وجهه الى غير ذلك من الروايات الواردة فى قصة سمرة و غيرها و هى كثيرة و قد ادعى تواترها مع اختلافها لفظا و موردا فليكن المراد به تواترها اجمالا بمعنى القطع بصدور بعضها .
شرح
بنحو اقتصار و توضيح مفاد و معناى آن و مدرك و سند آن قاعده و بيان نسبت آن قاعده با ادلهاى كه اثبات احكام مىكنند بر موضوعات بعناوين اوليه مثل هر حكمى كه به ادله اربعه ثابت شود بر موضوع مثل وجوب صلاة و حج و صوم و غيره و يا حكم ثابت شود بر موضوعات ثانويه مثل احكامى كه باصول ثابت شود مثل كل شىء لك الحلال حتى تعرف الحرام و غيره اگرچه بحث از قاعده لا ضرر خارج است از مقاصد رساله و براى اجابت التماس بعضى دوستان مىباشد پس مىگوييم و به استعين بتحقيق كه استدلال شده است به قاعده لا ضرر باخبار زيادى كه دال برآن مىباشد .
و بعضى از آنها است موثقه زرارة از ابى جعفر عليه السّلام كه مىفرمايد بتحقيق سمرة بن جندب براى او عذق يعنى نخله خرما بود در باغى كه براى رجل انصارى بود و منزل رجل انصارى درب باغ بود سمرة بن جندب مرور مىكرد براى نخله