. . . . . . . . . .
شرح
خود ولى اجازه نمىگرفت از انصارى رجل انصارى تقاضا نمود كه هروقت مىآيد اجازه بگيرد سمره ابا و امتناع نمود از اجازه .
رجل انصارى خبر او را نزد نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله عرضه داشت حضرت فرستادند عقب سمره و شكايت انصارى را بيان نمودند براى او و فرمودند هروقت اراده دخول دارى اجازه بگير سمره نيز امتناع نمود حضرت فرمودند به فروش آن نخله را ، حتى به قيمت زيادى براى او بيان نمودند نيز امتناع نمود سمره - بعد حضرت فرمودند براى تو نخله در بهشت داده مىشود و نيز امتناع نمود از قبول آن بعد فرمودند حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله با انصارى برو و بكن نخله او را بينداز نزد او فانه لا ضرر و لا ضرار .
و در روايت حذاء كه از ابى جعفر عليه السّلام نقل نموده مثل همين روايت سمره مىباشد الا آنكه بعد از ابا و امتناع سمره - حضرت فرمودند من نمىبينم تو را مگر آنكه مضار و ضررزننده ، بعد فرمودند برو اى فلانى و بكن نخله او را و بينداز نزد سمره الى غير ذلك از رواياتى كه وارد شده است در قصه سمره و روايتى كه وارد شده است در باب قاعده لا ضرر زياد است و ادعاى تواتر آن اخبار شده است از فخر محققين نقل تواتر شده در ايضاح با اختلاف آن روايات لفظا و موردا يعنى مورد هركدام از اين روايات جاى مخصوص وارد شده و ادعاى تواتر آن اخبار مراد تواتر اجمالى بايد باشد به اين معنى كه قطع بصدور بعض از اخبار مسلم است .
مخفى نماند تواتر كما آنكه سابقا گذشت سه قسم است تواتر اجمالى كه همين قسمى است كه بيان شد تواتر معنوى در جائى است كه الفاظ روايت مختلف باشد ولى در معنى متحد باشد مثل آنكه در غزوات و جنگهائى كه آقا امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام در غلبه آن حضرت بر دشمن باختلاف الفاظ دال بر شجاعت آن حضرت مىباشد .
قسم سوم تواتر آن مواردى است كه الفاظ روايت و مورد آن متحد و يكى باشد