تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
يتوقف على اجتنابه او ارتكابه حصول العلم باتيان الواجب او ترك الحرام المعلومين فى البين دون غيرها . و ان كان حاله حال بعضها فى كونه محكوما به حكم واقعا .
شرح
انائين نجس باشد و شىء ديگرى ملاقات با يكى از آنها نباشد آيا شىء سوم لازم است اجتناب از آن يا نه مخفى نماند اگر در حين ملاقات اثرى از يكى از ظرفين به شىء سوم بنمايد مثل آنكه دست شما خشك بود و حين ملاقات تر شد به يكى از دو ظرف بلا اشكال لازم است اجتناب از دست و مثل آن است كه يكى از دو ظرف را دو قسمت كنيد كما آنكه شىء سوم و چهارم اگر ملاقات تمام اطراف شبهه را نمودند لازم است اجتناب چون علم اجمالى ديگرى پيدا مىشود از ملاقات تمام اطراف فافهم . مصنف مىفرمايد واجب است عقلا رعايت احتياط در خصوص اطراف شبهه محصوره از مواردى كه توقف دارد اجتناب از اطراف علم اجمالى به ترك حرامى كه معلوم است واقعا در بين و همچنين لازم است ارتكاب و آوردن اطراف علم اجمالى در جائى كه شبهه محصوره واجب باشد مثل آنكه دو لباس يكى از آنها نجس است لازم است احتياط و عمل به دو نماز تا آنكه علم حاصل شود كه نماز در لباس طاهر واقعا امتثال شده است در اين موارد لازم است اجتناب و ارتكاب بدون غير اين‌ها . قوله : و ان كان حاله حال بعضها الخ . يعنى اگرچه فرد سوم حال آن حال يكى از افراد شبهه محصوره است واقعا يعنى اگر آن فرد سوم واقعا ملاقات با نجس كرده است واقعا نجس است و اگر ملاقات با طاهر نموده واقعا طاهر است ولى بااين‌حال اجتناب از آن فردى كه ملاقات نموده است لازم نيست .
شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 139 | محمدحسين نجفى دولت آبادى اصفهانى