تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 11

مساهمون:

ص١١
فصل لو شك فى وجوب شىء او حرمته و لم تنهض عليه حجة جاز شرعا و عقلا ترك الاول و فعل الثانى و كان مأمونا من عقوبة مخالفته كان عدم نهوض الحجة لاجل فقدان النص او اجماله و احتماله الكراهة او الاستحباب او تعارضه فيما لم يثبت بينهما ترجيح بناء على التوقف فى مسئلة تعارض النصين فيما لم يكن ترجيح فى البين و اما بناء على التخيير كما هو المشهور فلا مجال لاصالة البراءة و غيرها لمكان وجود الحجة المعتبرة و هو احد النصين فيها كما لا يخفى .
شرح
اخباريها در صغرى است كه آيا مورد دفع ضرر محتمل است يا قاعده قبح عقاب بلا بيان و ايضا آن موردى كه محل خلاف است بين اصولى و اخبارى شبهه تحريميه است كه آيا برائت است يا اشتغال و احتياط اما شبهه وجوبيه اخباريها موافق اصوليها مىباشند در برائت كما آنكه در شبهات موضوعيه همه متفقند در جريان برائت در آن موارد اگرچه نقل شده است مخالفت مرحوم محدث استرآبادى كه ملتزم به احتياط شده است در آن مورد .

[ در وجوب شىء و حرمت آن در فقدان نص يا تعارض يا اجمال آن ]

قوله فصل لو شك فى وجوب شىء او حرمته الخ در اين فصل ادله برائت بيان مىشود اگر مكلف شك كرد در وجوب شىء مثل آنكه شك كند كه آيا دعاء نزد رؤيت هلال واجب است يا نه يا شك در حرمت چيزى نمود مثل شرب تتن و در اين حال دليل و حجتى براى آنها نباشد جايز است شرعا و عقلا ترك اول كه احتمال وجوب داشت و فعل ثانى كه احتمال حرمت در آن مىباشد و مكلف مأمون است از عقاب مخالفت آنها در موردى كه بيان نموديم كه حجت ندارد فرقى ندارد بين آنكه فقدان نص باشد مثل شرب تتن يا اجمال نص باشد مثل آيه حتى يطهرن بالتشديد و تخفيف آيه كه نص مجمل مىشود يا تعارض نصين باشد مثل همان آيه بنا بر تواتر قراءات در مورد احتمال حرمت چه احتمال كراهت باشد يا نباشد و همچنين
شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 11 | محمدحسين نجفى دولت آبادى اصفهانى