پيشتر عبد كلال بن مثوب [ 1 ] بن حجر بن ذى رعين يكى از اقيال حمير را روانه داشت . و رباح بن مره ايشان را از راه ريگستان برد . و زرقاء خواهر رباح به مردى از طسم شوى كرده بود و به عنزه و يمامه موسوم بود و او بود كه سپاه دشمن را از دور بديد و قوم را آگاه ساخت ولى آنها نپذيرفتند . و بامدادان عبد كلال بر سر آنها تاخت . تا پايان قصه .
يمامه پس از طسم ويران ماند و ثمرات آن طعمه پرندگان و ددان گرديد ، تا آنگاه كه بنى حنيفه بدانجا فرود آمدند . اينان راهنماى خود عبيد بن ثعلبة الحنفى را فرستاده بودند تا برايشان جايى برگزيند . چون از ثمرهء يمامه خورد ، گفت : اين طعامى گواراست ، و با عصاى خود بر گرد موضع قصبهء يمامه خط كشيد . و آنجا را حجر ناميد و بنى حنيفه در آنجا سكونت يافتند تا آنگاه كه اسلام آمد و ما در اخبار آنها شرح آن را خواهيم آورد ، انشاء اللّه تعالى .
اما عمالقه فرزندان عمليق بن لوداند و در طول قامت و ستبرى جثه به آنها مثل مىزنند .
طبرى گويد : عمليق پدر همهء عمالقه است و آنها امتى بودند در همهء بلاد پراكنده . اهل مشرق و اهل عمان و بحرين و مردم حجاز از ايشانند نيز فراعنهء مصر و جباران شام كه با كنعانيان جنگيدند از آنان بودند . همچنين كسانى كه در بحرين و عمان و مدينه جاسم خوانده مىشوند از عمالقهاند . و در مدينه بنى هف ، و بنى سعد بن هزان و بنى مطر و بنى الازرق از اين جاسماند .
و در نجد ، بديل و راجل [ 2 ] و غفار از آنهاست . و از حجاز تا تيماء بنى الارقم از ايشانند و پادشاهشان ارقم ناميده مىشد . و گويد كه بنى عبد ضخم بن عاد اول كه در طايف بودند نيز از آنها بودهاند .
ابن سعيد از كتب تاريخ كه در كتابخانههاى دار الخلافهء بغداد يافته نقل مىكند كه وطن عمالقه تهامه از سرزمين حجاز بود و بدان هنگام كه از برابر نمروديان بنى حام از عراق گريختند بدان سرزمين وارد شدند . و همواره چنين بودند تا آنگاه كه اسماعيل ( ع ) آمد و گروهى از آنان به او ايمان آوردند . زندگى به كام آنان بود تا سميدع بن لود بن عمليق به سرورى رسيد . در ايام او عمالقه از مكه بيرون شدند . جرهم از قبايل قحطان ايشان را اخراج كرد . از آن پس پراكنده شدند و بنى عبيل بن مهلايل بن عوص بن عمليق به مكان مدينه فرود آمدند و ابن هوثر [ 3 ] بن عمليق در ايله و پادشاهى او در فرزندانش ادامه يافت و سميدع عنوانى بود براى هر كه از ايشان كه به پادشاهى نشيند و آخرينشان سميدع بن هوثر بود .
و او همان است كه به دست يوشع كشته شد ، آنگاه كه يوشع بنى اسرائيل را پس از وفات موسى صلوات اللّه عليه به شام برد . بزرگترين جنگهاى يوشع در آنجا با عمالقه بود . يوشع با او جنگ كرد و اسيرش ساخت و اريحا پايتخت شام را تسخير كرد . اريحا نزديك بيت المقدس است و جاى آن تا به امروز معروف است . سپس يوشع جمعى از بنى اسرائيل را به حجاز گسيل داشت .
هامش
[ ( 1 ) ] منوب .
[ ( 2 ) ] راحل .
[ ( 3 ) ] هوبر .