از حكومتش اسماعيل پسر نتنيا [ 1 ] پسر اليشاماع [ 2 ] كه از خاندان شاهى بود جدليا و يهود و كلدانيان را كه با جدليا بودند بكشت و به مصر گريخت . ارميا نيز با او بگريخت . حبقوق [ 3 ] به حجاز گريخت و در آنجا بمرد . ارميا در مصر و بابل و اورشليم و صور و صيدا و عمون سى و هشت سال پيامبرى كرد . اهل حجاز او را سنگسار كردند و كشتند . از پيشگوئيهايى كه كرده بود ، آمدن بختنصر به مصر و خراب كردن هيكلها و كشتار مردم آن ديار بود .
چون بختنصر به مصر رفت ، جسد ارمياء را به اسكندريه برد و در آنجا به خاك سپرد . نيز گويند كه جسد او را چنان كه وصيت كرده بود به قدس بردند .
حزقياهو را يهود در اسارت كشتند .
طبرى گويد : فراريان و غرباى بنى اسرائيل همچنان در نواحى عراق بودند تا آنگاه كه شهرياران ايران آنان را به قدس بازگردانيدند و آنها شهر را آبادان ساختند و مسجد را از نو بنا نمودند و آن دولت بر دوام بود تا آنگاه كه ويرانى دوم آغاز شد و آوارگى بزرگ بر دست تيتوس [ 4 ] از ملوك قياصره واقع شد . و ما در اين باب سخن خواهيم گفت .
اكنون به اختلافى كه در نسب بختنصر ميان مورخين وجود دارد مىپردازيم . بعضى گويند كه او از اعقاب سنخاريب پادشاه موصل است . هشام بن محمد كلبى چون طبرى گويد كه بختنصر پسر نبوزراذون پسر سنخاريب است و نسب سنخاريب به نمرود پسر كوش پسر حام مىرسد كه نام او در تورات در زمرهء فرزندان كوش آمده است . و ميان سنخاريب و نمرود شانزده يا حدود شانزده پدر فاصله است . نخستين داريوش پسر فالج و عوص [ 5 ] پسر نمرود است نامهايى همه غير مضبوط و غالبا مصحف . و نيز گويند كه بختنصر از نسل آشور پسر سام است ولى اين سلسله نسب به دست ما نيامده شايد از قول نخستين درستتر باشد .
طبرى از ابن كلبى نقل مىكند : كه نام او بختمرسه بوده بعد به بختنصر بدل شده . او ناحيهاى ميان اهواز و روم را از جانب غربى دجله در تصرف داشته و معاصر لهراسب و بستاسب ( گشتاسب ) و بهمن از پادشاهان ايران بوده است .
او شهرهايى را كه همجوار بلاد او از بابل و شام بود بگشود و روانهء قدس گشت و چنان كه گفتيم آنجا را فتح كرد . گويند كه بهمن تنى چند را به قدس فرستاد و از يهود خواست كه فرمانبردار او باشند اما يهود رسولان او را كشتند ، پس يكى از اسپهبدان خود را روانهء آن ديار كرد و داريوش از ملوك مادى پسر نابت و كورش كيكوان [ 6 ] از ملوك بنى عيلام [ 7 ] بن سام و احشويرش [ 8 ] ( خشايارشا ) پسر كورش پسر جاماسب [ 9 ] نيز با او بود . بختنصر پسر نبوزراذون پسر سنخاريب فرمانرواى موصل كه ميان قومش و اهل بيت المقدس كينههاى
هامش
[ ( 1 ) ] متنيا .
[ ( 2 ) ] اسماعيل .
[ ( 3 ) ] حبقون .
[ ( 4 ) ] طيطش .
[ ( 5 ) ] عصا .
[ ( 6 ) ] كيكوس .
[ ( 7 ) ] غليم .
[ ( 8 ) ] احشدارش .
[ ( 9 ) ] جاماهن .