تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 51

مساهمون:

ص٥١
. . . . . . . . . .
شرح
الصلاة يجب عليك الصلاة بوجوب آخر در اين مورد مصنف قائل است كه ممكن نيست به جهت آنكه اجتماع مثلين لازم مىآيد جواب آنكه در اين‌طور موارد تأكيد حكم ثانى است نظير آنكه نذر كنند مكلف كه نماز ظهر را بوقت خودش بجا بياورد و همچنين اگر شرط كرد در ضمن عقدى كه در وقت خودش انجام دهد نماز ظهر را كه در اين موارد بلا اشكال نذر صحيح است و همچنين شرط در ضمن عقد و اما اگر قطع گرفته شود در موضوع ضد خود مثل آنكه مولى بفرمايد ( اذا قطعت بوجوب الصلاة يحرم عليك الصلاة ) در اين موارد صحيح نيست چون اجتماع ضدين لازم مىآيد واقعا اگر قطع قاطع مطابق واقع باشد يا به نظر قاطع اگر قطع آن مخالف واقع باشد و حكمى كه فعليت آن ممكن نيست انشاء آن هم بىفايده است كما لا يخفى پس اقسام صحيح در مورد حكم مخالف مىباشد مثل آنكه مولى بفرمايد اگر قطع پيدا كردى بوجوب صلاة واجب است صدقه دادن بر تو و قطع بوجوب صلاة با وجوب صدقه منافات با يكديگر ندارند و جمع مىشود و در اين حالى كه قطع در موضوع گرفته شد يا تمام موضوع است چه مطابق واقع باشد چه مخالف و يا بنحو جزء موضوع و قيد موضوع گرفته شده است در اين حالى كه قطع يا تمام موضوع است يا جزء موضوع يا بنحو كاشفيت و طريقيت گرفته شده است و يا بنحو صفت خاصه براى قاطع كه در اين حال ظاهر مىشود ثمره در شرايط و موانع در اجزاء مثلا در مثل طهارت بدن و لباس در صلاة اگر علم در آنها گرفته شده است على نحو طريقيت اگر علم پيدا نمود به طهارت آنها و بعدا كشف خلاف شده و بدن و لباس نجس بوده صلاة باطل است و اگر جزء موضوع گرفته شده است صلاة باطل نيست و صحيح است و ايضا در دو ركعتين اولين نمازها و نماز مغرب اگر علم بنحو صفتيت گرفته