تنبيه لا يبعد استقلال العقل بلزوم تقليل الاحتمالات المتطرقة الى مثل السند او الدلالة او جهة الصدور مهما امكن فى الرواية و عدم الاقتصار على الظن الحاصل منها بلا سد بابه فيه بالحجة من علم او علمى و ذلك لعدم جواز التنزل فى صورة الانسداد الى الضعيف مع التمكن من القوى او ما بحكمه عقلا فتأمل جيدا .
شرح
عدالت در شهادت و غيره و همچنين احتياج نداريم كه اثبات شوند آنها من باب روايت يعنى در جائى كه اصل حكم شرعى كلى بخبر واحد ثابت مىشود راوى آن خبر ايضا به ادله خبر واحد ثابت مىشود و على كل ظنون رجاليه كافى است در حال انسداد و احتياج به آن دو وجه ديگرى كه ذكر شد نمىباشد كما لا يخفى
قوله تنبيه لا يبعد استقلال العقل بلزوم تقليل الخ .
در اين تنبيه بيان مىشود كه بعد از مقدمات انسداد و لزوم عمل به ظن عقل حاكم است در هر موردى كه عمل به ظن مىشود در جائى كه ممكن است احتمالات متطرقه كم شود چون در اثبات روايت سه جهت لازم است اول سند روايت و آن كسانى كه ناقل اخير مىباشد دوم دلالت روايت كه ظهور ظنى دارد در معناى مراد سوم جهت صدور روايت كه آن روايت صادر شده است براى حكم واقعى نه صدور آن براى تقيه يا امتحان و غيره باشد و اين سه جهتى كه ذكر شد مهما امكن و به قيدى كه ممكن است در هريك از آنها عمل به ظن قوى شود بدون ظن مطلق و باب احتمالات آن تا ممكن است كم شود و عمل بعلم يا علمى يا ظن قوى شود به جهت آنكه جايز نيست در صورت انسداد تنزل كند مكلف از ظن قوى به ظن ضعيف عمل كند با آنكه متمكن است از تحصيل ظن قوى يا آن چيزى كه به حكم ظن قوى مىباشد عقلا فتأمل جيدا .