مع ان دعوى القطع بانه ليس بمناط غير مجازفة .
شرح
روايت است مضعف ايضا مىباشد
و لذا در ابواب فقه زياد روايات صحيحه اعلائى اعراض و عمل به آنها نشده براى همين جهت و اما شهرت فتوائيه پس آن عبارت است از مشهور بودن فتوى در يك مسألهاى بدون آنكه استناد بروايتى داده شود سواى آنكه روايت موافق باشد يا مخالف يا اصلا نباشد و محل بحث ما همين شهرت فتوائيه است
و لذا مصنف فرموده الشهرة فى الفتوى و بر حجيت آن نداريم و آنچه را كه مدرك آورده شده چند دليل است اول آنكه توهم شده ادله حجيت خبر واحد براى افاده ظن است از خبر واحد و بفحوى و مفهوم موافقت مىرساند كه ظنى كه از شهرت فتوائيه پيدا مىشود اقوى از ظنى است كه از خبر واحد حاصل مىشود نظير آيه شريفهفَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّكه ضرب و شتم اقوى است از اف پس ظنى كه از شهرت فتوائيه حاصل مىشود حجيت است چون اقوى از ظن خبر واحد است
جواب آنكه حجيت خبر واحد نه براى حصول ظن است و لذا خبر واحد حجت است و لو ظن شخصى بخلاف آن باشد و در ادله حجيت خبر واحد ثابت نشده است كه حجت خبر واحد به جهت افادهء ظن است غاية الامر تنقيح مناط و علت است به ظن نه بقطع و كلام فعلا در حجيت ظن است و حجيت همچه ظنى اول دعوى است .
قوله مع ان دعوى القطع بانه الخ جواب ديگر آنكه ما قطع داريم حجيت خبر واحد نه براى افاده ظن است و الا لازمه آن آنست كه هر ظنى حجت باشد چه اقوى و چه مساوى حتى ظن حاصل از فتواى فقيه حجت باشد بلكه ملاك خبر واحد اغلبيت مطابقهء واقع است بخلاف شهرت فتوائيه كه اخبار از حدس است و آن ملاك را ندارد علاوه بر ما ذكر احتمال خصوصيت ديگر مىباشد در حجيت خبر واحد .