نعم بناء على حجية الخبر ببناء العقلاء لا يبعد دعوى عدم اختصاص بنائهم على حجيته بل على حجية كل امارة مفيدة للظن او الاطمينان لكن دون اثبات ذلك خرط القتاد .
شرح
بين اصحابك و روايت مقبوله ما كان من روايتهم مراد از هر دو شهرت روايتى است نه شهرت فتوائى دليل برآن قول راوى است كه عرض مىكند يا سيدى هما معا مشهوران ماثوران عنكم و دو شهرت فتوائى ممكن نيست در يك زمان مخالف يكديگر باشند بخلاف شهرت روايتى كه ممكن است .
و ايضا در روايت مقبوله مراد از المجمع عليه شهرت روايتى است نه شهرت فتوائى چون ممكن است شهرت روايتى در هر دو باشد بخلاف فتوائى كما آنكه گذشت دليل سوم برآن حجيت شهرت فتوائى علتى است كه استفاده مىشود از قوله تعالىأَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍچون مراد از جهالت سفاهة و اعتماد بر چيزى است كه سزاوار نيست اعتماد برآن و عمل به شهرت فتوائى عمل سفهى نيست .
جواب آنكه غاية آنچه كه استفاده مىشود از آيهء شريفه جايز نيست عمل به هرچه كه جهالت و سفاهت برآن صادق است اما واجب بودن عمل به هرچه كه جهالت و سفاهت نيست اول دعوى است پس آيه شريفه دلالت بر حجيت شهرت نمىكند بله شهرت فتوائى اگر از قدماء باشد موهن روايتى مىشود كه بر خلاف آن باشد كما آنكه شهرت عمليه اسناديه جابر ضعف روايت مىشود كما آنكه گذشت .
قوله نعم بناء على حجية الخبر الواحد الخ بله اگر حجيت خبر واحد ببناء عقلاء باشد بعيد نيست بگوئيم حجيت بناء عقلاء اختصاصى ندارد فقط بخبر واحد بلكه هر امارتى كه مفيد ظن باشد يا اطمينان حجت است و شهرت فتوائيه از چيزهائى است كه مفيد ظن است بلكه بعض موارد مفيد اطمينان است لكن اثبات اين مطلب دونه خرط القتاد .