فتلخص بما ذكرنا ان الاجماع المنقول بالخبر الواحد من جهة حكايته رأى الامام ( ع ) بالتضمن او الالتزام كالخبر الواحد فى الاعتبار اذا كان من نقل اليه ممن يرى الملازمة بين رأيه ( ع )
و ما نقله من الاقوال بنحو الجملة و الاجمال و تعمه ادلة اعتباره و ينقسم باقسامه و يشاركه فى احكامه .
شرح
و حاصل آنكه الفاظ ناقل اجماع و شخص ناقل و مسألهاى كه اجماع گفته شده تمام آنها را بايد بررسى نمود چون هركدام از آنها دخيل در تقويت اجماع مىباشد و اجماع از اين سه جهت براى منقول اليه حاصل مىشود و مثل آنست كه خود شخص تحصيل كرده آن را پس در اين حال اگر تمام السبب شد يعنى علت تامه شد براى قول امام عليه السلام اخذ مىشود و الا فائده ندارد مگر آنكه منضم كند به آن اجماع چيزى را كه خود او تحصيل از ساير اقوال نموده يا نقل شده به او يا ساير امارات از اصلى يا قاعدهاى و امثال آنكه متهم سبب شود و جمعا علت تامه شوند بر قول معصوم عليه السّلام فافهم .
قوله فتلخص بما ذكرنا الخ .
ملخص آنچه كه ذكر نموديم آنست كه اجماع منقول كه راوى آن خبر واحد باشد از جهت آنكه ناقل حكايت رأى امام عليه السّلام مىكند يا به دلالت تضمنى و يا به دلالت التزامى مثل خبر واحد است در اعتبار و حجيت در جائى كه منقول اليه و كسى كه اجماع به آن رسيده عقيده آن مثل عقيده ناقل باشد كه بداند ملازمه بين اجماع و رأى امام عليه السّلام مىباشد .
قوله و ما نقله من الاقوال بنحو الجملة الخ .
يعنى آنچه را كه ناقل اجماع نقل مىكند بنحو جمله و اجمال چون قول فردفرد