[ عباداتى كه ثواب آنها مختلف است مكروه به نسبت ديگرى نيست ]
و لا يرد عليه بلزوم اتصاف العبادة التى تكون اقل ثوابا من الاخرى بالكراهة و لزوم اتصاف ما لا مزيد ( مزية - خ ) فيه و لا منقصة بالاستحباب لانه اكثر ثوابا مما فيه المنقصة لما عرفت من ان المراد من كونه اقل ثوابا انما هو بقياسه الى نفس الطبيعة المشخصة بما لا يحدث معه مزية لها و لا منقصة من المشخصات و كذا كونه اكثر ثوابا .
شرح
مىشود و از كمى مصلحت بلكه مقدار اصل مصلحت صلاتى را بمكلف خواهند داد كما آنكه ذكر كرديم مثل صلاة در دار و اين تشخيصات و خصوصيات چهبسا سبب مزيت مصلحت مىشوند مثل صلاة در مسجد كه ذكر كرديم چون شدت ملائمت دارند با مصلحت صلاتى و بعض موارد اين خصوصيات و مشخصات طبيعت ملائم با مصلحت صلاتى نمىباشند
از اين جهت ثواب آن صلاة كم مىشود و نهى در اين موارد مثل صلاة در حمام به جهت نقصان مصلحت صلاتى است در حمام و اين نهى ارشادى است به آن افرادى كه نقصان در آنها نيست از باقى افراد مثلا مولى ارشادا مىفرمايد صلاة در حمام را ايجاد نكن كه منقصتى در آن فى الجملة مىباشد و اين طبيعت را بخصوصيات و لوازم طبيعت در غير حمام ايجادش كن كه آن افراد اكثر ثوابا مىباشد از صلاة در حمام و بايد مراد كسانى كه قائل به كراهت در عبادت مىباشند و مىگويند عبادت مكروهه اقل ثوابا مىباشد همين معنائى كه ذكر نموديم مراد آنها باشد نه معناى ديگر
قوله و لا يرد عليه بلزوم اتصاف العبادة الخ و اين معنائى را كه براى عبادت مكروهه بيان نموديم كه اقل ثوابا مىباشد لازم نمىآيد كه هر عبادتى نسبت به عبادت ديگر اگر ثواب آن كمتر شد آن عبادتى كه ثوابش كمتر است مكروه باشد نظير تمام فروع دين از صوم و صلاة و حج و غيره كه ثواب آنها مختلف مىباشد و يا نظير صلاة در مسجدهاى مختلفه مثل مسجد محله و سوق