الذى هو ارجح من الفعل او ملازم لما هو الارجح و اكثر ثوابا لذلك و عليه يكون النهى على نحو الحقيقة لا بالعرض و المجاز فلا تغفل .
[ مكروه بودن صلاة در حمام و كونها اقل ثوابا ]
و اما القسم الثانى فيه يمكن ان يكون لاجل ما ذكر فى القسم الاول طابق النعل بالنعل .
كما يمكن ان يكون بسبب حصول منقصة فى الطبيعة المأمور بها
شرح
و قسم دوم كه ترك روزه ملازم است عنوان ذى مصلحت را كه دعا و گريه باشد نهى در اين دو قسم را حمل كنيم بر ارشاد نه نهى مولوى باشد ارشاد به ترك روزه كه ارجح است بفعل روزه باشد يا ارشاد بملازم آن چيزى كه ترك روزه است و در اين موارد نهى كه وارد شده است ارشاد مىكند مكلف را كه ترك روزه در اين موارد اكثر ثوابا مىباشد از فعل روزه و اگر حمل بر ارشاد كرديم اين دو قسم نهى را نهى آنها على الحقيقة مىباشد نه مجاز فلا تغفل .
قوله و اما القسم الثانى الخ .
قسم دوم كه نهى متعلق است بذات مستحب و بعنوان مستحب الا آنكه بدل دارد نظير صلاة در حمام كه قسم اول بدل نداشت كما آنكه ذكر شد در اين قسم دوم آنچه را كه براى قسم اول ذكر كرديم تمام آنها مىآيد طابق النعل بالنعل يعنى ممكن است منطبق بشود عنوان ذى مصلحتى بر ترك و يا ملازم باشد ترك بشىء كه ذى مصلحت است كما آنكه بيان نموديم
قوله كما يمكن ان يكون الخ جواب ديگرى مىدهد مصنف از اجتماع وجوب و مكروه يا مستحب و مكروه مثل صلاة در حمام و آن جواب آنست كه مثل صلاة كه طبيعت مأمور به مىباشد براى آن يك مصلحت لازمى دارد كه بواسطهء آن مصلحت مأمور به مىباشد و اين طبيعت را كه مكلف در خارج ايجاد مىكند خصوصياتى كه در خارج منضم به طبيعت مىشود اين خصوصيات