او بما يرجع اليه من جعل الشرط من قيود المادة فى المشروط فانقدح بذلك انه لا اشكال فى الموارد التى يجب فى الشريعة الاتيان بالمقدمة قبل زمان الواجب كالغسل فى الليل فى شهر رمضان و غيره مما وجب عليه الصوم فى الغد إذ يكشف به بطريق الإن عن سبق وجوب الواجب و انما المتأخر هو زمان اتيانه و لا محذور فيه اصلا و لو فرض العلم بعدم سبقه لاستحال اتصاف مقدسة بالوجوب الغيرى فلو نهض دليل على وجوبها فلا محالة يكون وجوبها نفسيا و لو تهيأ ليتهيأ باتيانها و استعد لايجاب ذى المقدمة عليه فلا محذور ايضا
شرح
است يا اينكه بگوئيم بنا بر قول مرحوم شيخ انصارى كه شرط در قيود ماده است در مشروط و در اين حال باز وجوب فعلى است و واجب استقبالى است پس دليل وجوب مقدمه منحصر به اين دو دليل نشد .
پس بنابراين ظاهر شد اين مطالب كه در شريعت مقدسه اشكالى ندارد كه مقدمه واجب باشد قبل از زمان واجب مثل غسل در شب در ماه رمضان و غيره كه روزه فردا واجب باشد درحالىكه در شب ذى المقدمه كه روزه باشد واجب نيست ولى مقدمه آن واجب است كه غسل كردن باشد به جهتى كه بطريق دليل الآن كشف مىشود كه معلول كه وجوب مقدمه باشد كشف مىكند از علت كه وجوب ذى المقدمه باشد و همانا زمان واجب متاخر است كه آن هم گفتيم مانعى ندارد و لا محذور فيه اصلا .
و اگر فرض كنيم كه علم بوجوب ذى المقدمه نداريم محال است كه بگوئيم مقدمه واجب شده است به واسطه وجوب غيرى پس ناچاريم كه دليل ديگرى پيدا كنيم براى وجوب مقدمه و لا محالة بايد بگوئيم كه وجوب مقدمه نفسى است يعنى بنابراين اگر فرض كرديم كه ذى المقدمه فعلا واجب نيست و از آن طرف مقدمه واجب است فلا محالة وجوب مقدمه وجوب نفس تهيئى مىباشد كه به آوردن اين مقدمه مكلف استعداد و قدرت پيدا مىكند كه ذى المقدمه را در زمان خودش بياورد