تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣
و لا يلزم منه محذور وجوب المقدمة قبل وجوب ذيها و انما اللازم الاتيان بها قبل الاتيان به . بل لزوم الاتيان بها عقلا و لو لم نقل بالملازمة لا يحتاج الى مزيد بيان و مئونة برهان كالاتيان بسائر المقدمات فى زمان الواجب قبل اتيانه . فانقدح بذلك انه لا ينحصر التفصى عن هذه العويصة بالتعلق بالتعليق
شرح
واجب ترشح مىكند بر مقدمه و مقدمه واجب مىشود على الملازمة يعنى بنا بر اينكه بگوئيم مقدمه واجب ، واجب است .

[ ادله وجوب مقدمه قبل زمان واجب ]

قوله : و لا يلزم منه محذور وجوب المقدمة الخ در اين حال ديگر محذورى لازم نمىآيد كه بگوئيم چرا ذى المقدمه واجب نيست ولى مقدمه واجب است چونكه وجوب فعلى مىباشد پس واجب است اتيان به مقدمه قبل از اتيان به ذى المقدمه . قوله : بل لزوم الاتيان بها عقلا الخ و راه ديگرى كه مىتوانيم بگوئيم مقدمه واجب است قبلا از وجوب ذى المقدمه آنست كه عقل حكم مىكند كه شما چون در زمان واجب نمىتوانى اين مقدمه را ايجاد نمائى و ذى المقدمه براى شما واجب است پس بنابراين الآن واجب است آن مقدمه را بجاى بياورى و لو آنكه قائل به ملازمه و وجوب مقدمه واجب نباشيم با اين حال احتياج بمزيد بيان و مئونه برهان نيست چون عقل حكم مىكند بوجوب مقدمه‌اى كه اگر نياورى واجب ترك مىشود در وقت خود و اين مقدمه مثل سائر مقدماتى است كه در زمان واجب قبل از اتيان ذى المقدمه بايد انجام بدهيم . قوله فانقدح الخ پس ظاهر شد كه دليل وجوب مقدمه قبل از زمان ذى المقدمه منحصر به واجب معلق نشد كه قائل بواجب معلق بشويم كما آنكه اين معنى را صاحب فصول قائل