تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح فارسى كفاية الاصول مرحوم آخوند خراسانى — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
اوجدهما اللّه تعالى قلم اينجا رسيد سر بشكست قد انتهى الكلام فى المقام
شرح
اديان و شرايع و كتب آسمانى بىفائده باشد كما آنكه گذشت و قهرا به واسطه اين قرائن دست از ظهور او برمىداريم . و ثانيا همچنان كه آيات قرآنى بعض آنها مفسر بعض ديگرى هست همچنين اخبار ائمه معصومين ( ع ) بعض مفسر بعض ديگرى هست و در اينجا صحيحه ابن ابى عمير وارد شده در بيان معناى آن روايت كنانى و مفسر او مىباشد قال سالت ابا الحسن موسى بن جعفر ( ع ) عن معنى قول رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله الشقى من شقى فى بطن أمه السعيد من سعد فى بطن أمه فقال الشقى من علم اللّه و هو فى بطن أمه انه سيعمل اعمال الاشقياء و السعيد من علمه اللّه و هو فى بطن أمه انه سيعمل اعمال السعداء « نفس المصدر » اين صحيحه ابن ابى عمير مبين و مفسر صحيحه كنانى قبلى مىباشد كه مراد آن روايت اولى را خوب بيان مىكند

[ سعادت و شقاوت ذاتى انسان نيست و ادله آن ]

و حاصل آن اينست كه خداى تعالى مىداند هر فرزندى كه در رحم مادرش مىباشد در آينده به واسطه اعمالى كه بجا مىآورد كدام طريق را مىگيرد آيا سعادت را يا شقاوت را بلكه اعتقاد ما آن است كه اين فرزندى كه در رحم مادر هنوز نيامده بود و بلكه قبل از وجود او در عالم در خداى تعالى مىدانست كه آينده او به كجا مىرسد سعادت يا شقاوت و علم ازلى خداى تعالى قبلا گذشت مفصلا كه سبب براى ايجاد ممكنات نمىشود كما آنكه ما اگر علم به چيزى پيدا كرديم سبب وجود خارجى او نمىشود بلكه سبب وجود خارجى آنها اشياء خارجيه است چون علم فقط كشف واقع را مىكند و علت از براى منكشف خارجا نمىشود و در همين صحيحه دلالت واضحه است كه شقاوت و سعادت