معجزهء دهم : اگر در بيابان ، راه بر موسى عليه السّلام مشتبه مىشد ، آن عصا طريق موصل به مقصود را برايش آسان مىنمود .
معجزهء يازدهم : چون بوى ناخوش و كريهى به مشام حضرتش مىرسيد ، آن عصا را مىبوييد ؛ عطرى از آن حاصل مىشد و استشمام آن را دافع آن بوى ناخوش قرار مىداد .
معجزهء دوازدهم : اگر موسى عليه السّلام عزيمت راه مىكرد و در آن راه قطاع طريق بود ، آن عصا با وى به سخن درمىآمد و مىگفت از اين راه مرو كه قطاع الطريق در كميناند .
معجزهء سيزدهم : چون گوسفندانش گرسنه بود ، به وسيلهء آن عصا از درخت برايشان برگ فرومىريخت ، هرچند كه آن درخت بسيار بلند بود .
معجزهء چهاردهم : اگر مار يا مورى از حشرات زمين پيدا مىشد ، آن عصا همه را از وى دفع مىكرد .
معجزهء پانزدهم : هر سفرى كه براى موسى عليه السّلام اتّفاق مىافتاد ، جهاز ، متاع و ما يحتاج سفر خود را بر آن عصا بار مىكرد و او را بر گردن خود مىنهاد و هيچ گرانى از آن به حضرت موسى عليه السّلام نمىرسيد .
معجزهء شانزدهم : چون موسى عليه السّلام به خواب مىرفت ، آن عصا به نگاهبانى و شبانى گوسفندان وى قيام و اقدام مىنمود ، تا زمانى كه آن جناب از خواب بيدار مىگشت .
معجزهء هفدهم : هر پنجشنبه ، آن عصا از پيش حضرت موسى عليه السّلام غايب مىگشت و به طواف كعبهء معظّمه مىرفت ، از آنجا به مدينهء سكينه مىآمد ؛ آنجا كه اكنون مرقد پرنور آن سلطان انبياست ، دهبار به خواجهء كاينات صلّى اللّه عليه و إله صلوات مىفرستاد و غفران و بخشايش امّتان آن حضرت را از خداى تعالى درخواست مىكرد .
معجزهء هجدهم : چون موسى عليه السّلام مىخواست بر شهر و ولايتى عبور كند و بر وقايع آن اطّلاع يابد ، آن عصا را برمىداشت و مثل مرغى طيران مىنمود ، آن عصا حضرت را بر آن ولايت مىبرد تا بر احوال و اوضاع آن ولايت مطّلع شود .
معجزهء نوزدهم : هرچه فرعون در خلأ و ملأ با قوم خود مىگفت ، عصا ،
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 430
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٤٣٠