ابالسيه
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
« 1 » عصايى كه بتواند عروة الوثقاى تو باشد ، به تو انعام نموده و آن كلمهء طيّبهء لا إله الّا اللّه است و هر معجزهاى كه از عصاى موسى به وجود آمده و مثل آن نيز ، از اين كلمهء طيّبه به ظهور رسيده ، بلكه به مراتب بهتر و بيشتر تا اين بيست معجزه كه از خصايص عصاى موسى عليه السّلام مرقوم افتاد و نظير آن را در كلمهء توحيد مبيّن مىسازم و جام جهاننمايى براى ارباب تحقيق مىپردازم .
اوّل : گفتيم عصاى موسى عليه السّلام دو شعبه داشت ، كلمه توحيد نيز دو شعبه دارد ؛ يكى اقرار و ديگرى تصديق . آن عصا در شب تاريك روشنى مىداد و اين عصا در ظلمتآباد منكرات ، عارفان را به معروفان آشنايى مىدهد .
دوّم : آن عصا از يك شعبهء خود شير سفيد و از شعبهء ديگرش ، عسل مصفّا مىداد و اين عصا از شعبهء اقرار ، شير شريعت غرّاى بيضا و از شعبهء ديگر عسل مصفّاى محبّت حق تعالى مىدهد .
سوّم : آن عصا هنگام حاجات رسن مىشد و از قعر چاه مغاك آب برمىآورد ؛ اين عصا در وقت مناجات ، از ديدهء عيبناك ، آب و از سينهء غمناك ، آه برمىآورد .
چهارم : موسى عليه السّلام چون گرسنه مىشد ، آن عصا را بر خاك و گل مىزدى ، برايش طعام حاصل مىشد ؛ بندهء گرسنهء مائدهء قرب حقّ چون اين عصا را بر جان و دل زند ، به مطلوب و اصل مىگردد .
پنجم : وقتى حضرت موسى عليه السّلام فواكه مىخواست آن عصا درختى مىشد و به او ميوه مىداد و اين عصا چون بنده به از به خواهد ، اين شجرهء طيّبه او را به جانب قدس شيوه مىدهد .
ششم : هنگامى كه موسى عليه السّلام با دشمنان مقاتله مىكرد ، آن عصا تير تيب از قنديل جيب ، بر گمان لا ريب مىنهاد و به سوى دشمن مىانداخت و اين عصا ، چون ابليس پر تلبيس قصد ايمان كند ، ذو الفقار و سر لام الف خود را بركشد و سپر شيطان لعين را به وسيلهء آن بيندازد .
هامش
( 1 ) . سوره ناس ، آيه 5 .