تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 885

مساهمون:

ص٨٨٥
اگر تو هم در آن تأمّل كرده بودى ، بر بعض آن‌چه من بر آن مطّلع شدم ، مطّلع مىگرديدى . حمد خداوندى را كه پروردگار جهانيان است بر احسان و فضل او بر ما ! خداوند براى حقّ ابا فرموده مگر آن‌كه آن را تمام كند و براى باطل مگر آن‌كه آن را براندازد . خدا به آن‌چه ذكر شد ، بر من و بر شما شاهد است به آن‌چه آن را در آن زمان مىگويم كه جمع شويم بر روزى كه در آن شبهه‌اى نيست و از ما از آن‌چه در آن اختلاف داريم ، سؤال خواهد كرد ؛ به درستى كه خدا براى صاحب اين مكتوب ، بر كسى كه به او نوشته شده و نه بر تو و نه بر احدى امامت واجب ، طاعت و ذمّه‌اى را قرار نداده و زود باشد كه براى شما ذمّه‌اى را بيان كنم كه به آن اكتفا نماييد ، ان شاء اللّه . اى سايل ! خدا تو را رحمت كند ! به درستى كه خداى تعالى خلق را عبث خلق نكرده و خودسر نگذاشته ، بلكه ايشان را به قدر خود خلق فرموده و برايشان گوش‌ها ، چشم‌ها ، دل‌ها و عقل‌ها قرار داده . بعد از آن ، پيغمبران را مژده‌دهنده و ترساننده فرستاده كه مردم را به طاعت او ، امر و از معصيت او نهى كنند و به مردم چيزى را بشناسانند كه از امر دين و خلق ايشان ندانند ، بر ايشان كتاب نازل كرده و ملايكه فرستاده كه آن‌ها را ميان مردم و ميان كسى كه مبعوث كرده ، مىآورند به سبب فضلى كه براى ايشان بر مردم قرار داده و به سبب آن‌كه دلايل ظاهره ، براهين باهره و آيات غالبه به ايشان عطا كرده . از ايشان كسى بود كه آتش را بر او سرد و سلامت قرار داد و خليل خود نمود . از ايشان كسى بود كه با او تكلّم نمود و عصايش را اژدهايى گرداند كه ظاهركنندهء ادّعاى او بود . از ايشان كسى بود كه به اذن خدا مرده‌ها را زنده مىكرد و اكمه و ابرص را شفا مىداد و از ايشان كسى بود كه زبان مرغان را به او آموخت و همه چيز عطا كرد . بعد از آن محمد صلّى اللّه عليه و إله را رحمت براى اهل عالم مبعوث فرمود و نعمت خود را به او تمام كرد و پيغمبران خود را به او ، ختم و او را بر همهء مردم مبعوث كرد ، از صدق او چيزى ظاهر كرد از آيات و علامات او آن‌چه را بيان نمود ، ظاهر كرد . بعد او را حميد