ترجمهء توقعى : آنچه ذكر كرده بوديد به ما رسيد . ميثمى به شما از مختار و مناظره و احتجاج او خبر داده بود كه براى حضرت عسكرى عليه السّلام خلف و جانشينى غير از جعفر بن على نيست و اينكه جعفر را تصديق كرده ، جميع آنچه نوشته بوديد و اصحاب شما از اوّل نقل كرده بودند ، فهميدم .
از كورى بعد از بينايى ، از گمراهى بعد از راهدانى ، از اعمال هلاككننده و آزمايشهاى پست نماينده به خدا پناه مىبرم ؛ به درستى كه خداى عزّ و جلّ مىفرمايد :
أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ
« 1 » ؛ آيا مردم گمان كردهاند همينكه مىگويند ايمان آوردهايم ، واگذاشته مىشوند و آزمايش و امتحان نمىشوند تا دروغ و راستشان ظاهر گردد . چگونه در فتنه و امتحان واقع شدند ، در تردّد و حيرت افتادند و به جانب چپ و راست رفتند ، يا از دين بيرون مىروند يا در شكّ افتادهاند يا به حقّ عناد دارند يا كه روايات صحيح و اخبار صادق را ندانستهاند و يا دانستهاند و اظهار فراموشى و نسيان مىكنند .
آيا ندانستهاند زمين از حجّت ظاهر يا غايب خالى نمىماند ؟ آيا انتظام امامان را بعد از پيغمبر ايشان ندانستند كه هريك بعد از ديگرى آمدند ، تا آنكه امر ، به امر خداى عزّ و جلّ به امام گذشته رسيد ؛ آن بزرگوار در مقام پدران خود عليهم السّلام قائم گرديد و مردم را به سوى حقّ و طريق مستقيم هدايت نمود و او نورى درخشنده و ماهى تابنده بود ، خداى عزّ و جلّ براى او چيزى را اختيار كرد كه نزد او بود ، او بر طريق پدران خود ، گذشت ، بدون تفاوت بر عهدى كه با او شده بود و بر وصيّتى كه آن را سپرد به وصىّاى كه خداى عزّ و جلّ تا مدّتى او را به امر خود غايب كرده و مكان او را به مشيّت خود ، به سبب قضاى سابق و قدر نافذ خود پنهان داشته ، مواضع او ، در ما و فضل او براى ما باشد .
اگر خداى عزّ و جلّ در چيزىكه از آن منع كرده ، اذن بدهد و از آن ، چيزى را زايل كند كه از حكم او جارى شده ، هرآينه حقّ را با بهترين زينتها ، ظاهرترين دلالتها و واضحترين علامتها به ايشان مىنمايد ، آن حقّ ، نفس خود را ظاهر و حجّت خود را
هامش
( 1 ) . سوره عنكبوت ، آيه 2 .