قبل به شما نرسيده كه همه به اسم ، لقب و كنيهء ما ، پدر ، مادر ، كيفيّت ولادت ، غيبت و ساير حالات ما اخبار كردهاند ؛ چنانكه از حالات گذشتگان اخبار نمودند و همه را صدق و مطابق واقع ديديد .
آيا نديدهايد از زمان آدم تا امام گذشته كه حضرت عسكرى عليه السّلام باشد ، چگونه خداوند از انبيا و اوصيا مأمنها قرار داده كه به آنها رجوع كردهاند و علمها قرار داده كه به سبب آنها هدايت يافتهاند و هرگاه علمى غايب گشته ، علم ديگر ظاهر شده و هروقت ستارهاى غروب كرده ، ستارهاى ديگر طلوع نموده ، پس چون خداوند امام گذشته را قبض نمود ، گمان كرديد دين خود را باطل نمود و واسطهء ميان خود و خلق را قطع كرد .
حاشا ! اين كار نشده و نخواهد شد تا زمانى كه قيامت قيام كند و امر خدا ظاهر گردد ، حال آنكه مردم كراهت داشته باشند . به درستى كه امام گذشته گذشت و با سعادت مفقود گرديد طورى كه پدران او بدون تفاوت رفتند و وصيّت و علم خود را در ما گذاشت . ماييم آن كسى كه خليفه و قائممقام او مىباشد و نزاع با ما در باب خلافت او نمىماند مگر كسى كه ظالم و گناهكار باشد غير از ما كسى اين مقام را ادّعا نكند مگر آنكه جاحد و كافر باشد .
اگر نبود اينكه امر خدا مغلوب نگردد و سرّش فاش نشود ، هرآينه از حقّ ما چيزى براى شما ظاهر مىگرديد كه عقلهايتان به سبب آن حيران نمىشد و شكّهاى شما به آن زايل مىگرديد ، لكن آن چيزىكه خدا خواسته ، مىشود و هر موعدى اندازهاى دارد كه بايد برسد .
از خدا بترسيد ، بر ما تسليم نماييد و امر را به ما واگذاريد ، زيرا صادر كردن كارها بر ما باشد ؛ چنانكه وارد كردن آنها از ما بود ؛ يعنى ايراد و انجام امور با ما مىباشد ، براى شما مداخلهاى در آنها نيست ، ارادهء آشكارا نمودن امورى را كه از شما پوشيده شده ، مىنماييد . از جانب راست به جانب چپ ميل نكنيد و قصد و نيّت خود را به دوستى ما بر آن طريقهاى كه واضح است ، قرار دهيد .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 880
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٨٨٠