محزون شوند .
بدان علامت بيرون رفتن ما از اين سستى ؛ يعنى ظهور ما در حرم بزرگ ؛ يعنى مكّهء معظّمه ، از شخص منافق مذمومى حادث خواهد گرديد كه خون حرام را حلال داند و به مكر و حيله ، اهل ايمان را پنهان كند و به آن غرضى كه دارد از ظلم و عدوان به ايشان نخواهد رسيد ، زيرا ما در مقام نگهدارى ايشان هستيم ، به دعايى كه از سلطان زمين و آسمان ، محجوب و پنهان نمىماند .
پس بايد دلهاى دوستان ما از حيلهء او مطمئن باشد و وثوق داشته باشند به اينكه ما كفايت امرشان را خواهيم نمود ، هرچند كارهاى سخت به سبب آن منافق و اتباعش مشاهده خواهند نمود ، لكن عاقبت همهء كارهاى خدا نيكو خواهد بود ، مادامى كه دوستان ما از گناهان اجتناب نمايند ، با تو عهد مىكنيم اى دوستى كه در راه ما با ظالمان مجاهده مىنمايى ، هركس آنچه را خدا به او عطا كرده براى اهل و مستحقّ آن خرج كند ، از فتنهء گمراهكننده و از محنتهاى تاريك نمايندهء آن مأمون باشد و هركس آن نعمتى كه خدا به او عاريت داده ، بخل كند ، بر كسانى كه به صله نمودن ايشان مأمور گرديده ، در دنيا و آخرت خود زيانكار باشد .
هرگاه وفّقهم اللّه تعالى لطاعته باشند بر اجتماع دلهاى ايشان در وفا كردن به آن عهدى كه بر ايشان اخذ شده ؛ هرآينه يمن ملاقات ما تأخير نمىافتد و در سعادت يافتن ايشان به مشاهده نمودن ما تعجيل شود ، پس ما را از نظر ايشان غايب نكرده ، مگر اعمال ناشايستهء ايشان كه روزبهروز به ما مىرسد و ما آن اعمال را از آنان مكروه مىداريم و خوش نداريم و اللّه المستعان و هو حسبنا و نعم الوكيل و صلوته على سيّدنا البشير النذير محمّد و آله الطاهرين . ذيل ياقوتهء پنجاه و سوّم از عبقريّهء هشتم بساط چهارم ، چند امر متعلّق به اين دو توقيع ، ذكر شده كه تذكّر آنها مناسب با مقام است ، فارجع و طالع !
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 878
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٨٧٨