سبحان اللّه از تسبيحات ركوع مانده ، به امام ملحق شود ، هرآينه يك ركعت حساب مىنمايد ، هرچند تكبير ركوع را نشنيده باشد .
[ توقيع در نماز ظهر و عصر ]
سؤال نموده : مردى نماز ظهر را گزارد و نماز عصر را شروع كرد ، وقتى دو ركعت از آن بهجا آورد ، يقين نمود نماز ظهر را دو ركعت گزارده ؛ در اين حال چه بايد بكند ؟
آن حضرت جواب داده : إن كان احدث بين الصّلوتين حادثه يقطع بها الصّلوة اعاد الصّلوتين و إذا لم يكن احدث حادثة جعل الركعتين الأخيرتين تتمّة لصلوة الظّهر و صلّى العصر بعد ذلك ؛ اگر ميان دو نماز كارى كرده كه نماز را قطع مىكند ، هردو نماز را اعاده مىنمايد و اگرنه ركعت را كه گزارده ، تتمّهء نماز ظهر حساب مىكند و عصر را بعد از آن بهجا مىآورد .
[ توقيع در عدم تناسل بهشتيان ]
سؤال نموده : آيا كسانى كه اهل بهشت شدند ، مىزايند و براى ايشان تناسل مىباشد ؟
جواب داده : انّ الجنّة لا حمل فيها للنساء و لا ولادة و لا طمث و لا نفاس و لا شقاء بالطّفوليّة و فيها ما تشتهى الأنفس و تلذّ الأعين ، كما قال سبحانه : إذا اشتهى المؤمن ولدا خلقه اللّه عزّ و جلّ به غير حمل و لا ولادة على الصورة الّتى يريد ، كما خلق آدم عليه السّلام عبرة ؛ در بهشت براى زنان آبستن شدن ، زاييدن ، ازالهء بكارت ، حايض شدن ، نفاس و مشقّت و محنتى كه به سبب طفوليّت است ، نمىباشد ، هرچه دلها مىخواهند و ديدهها به آن لذّت مىبرند در بهشت است ؛ چنانكه خداى تعالى فرموده : وقتى مؤمن در بهشت بچّه مىخواهد ، هرآينه خداى تعالى او را به همان صورتى كه آن مؤمن خواسته مىآفريند ، بىآنكه زن به او آبستن شود و بزايد ؛ چنانكه آدم را براى عبرت يافتن خلايق بدين نهج آفريد .