تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 853

مساهمون:

ص٨٥٣
السجدة بدعة الّا من اراد أن يحدث في دين اللّه بدعة و امّا الخبر المروىّ فيها بعد صلوة المغرب و الأختلاف في انّها بعد الثلاث أو بعد الأربع فانّ فضيلة الدّعاء و اللتسبيح بعد الفرائض على الدّعاء بعقيب النوافل كفضل الفرائض على النّوافل و السجدة دعاء و تسبيح و الأفضل أن يكون بعد الفرض فان جعلت بعد النوافل ايضا جاز » ؛ سجدهء شكر از لازم‌ترين و واجب‌ترين سنّت‌هاست ، احدى نگفته اين سجده بدعت است مگر كسى كه خواسته در دين خدا بدعت احداث نمايد . امّا جواب از خبرى كه در خصوص به‌جا آوردن بعد از نماز مغرب وارد شده و اختلاف در اين‌كه بعد از نماز مغرب و پيش از چهار ركعت نافله است يا بعد از آن ؟ بدين نسق است كه فضيلت دعا و تسبيح كه بعد از فرايض به‌جا آورده مىشود ، بر دعايى كه عقب نوافل به عمل آورده مىشود ؛ مانند فضيلت فرايض بر نوافل و سجده در نفس الامر دعا و تسبيح است ، افضل اين است كه بعد از فريضه به‌جا آورده شود و اگر بعد از نوافل به‌جا آورى نيز ، جايز است .

[ خريد حصّه سلطان ]

سؤال نموده بود : بعض برادران ما از آنان‌كه مىشناسيم ، زمين تازه و آبادى جنب زمين خرابه دارد كه سلطان در آن حصّه‌اى دارد و به اجبار و اكراه آن را ضبط نموده ، بسا ديگران اطراف زمين خرابه را مىكارند و عمّال سلطان ايشان را آزار مىدهند و به اين مرد در خصوص خوردن غلّات زمين خود متعرّض مىشوند و آن زمين به سبب خرابى قيمت ندارد ، بيست سال است كه خراب مىباشد و اين برادر از خريدن آن زمين ابا دارد ، زيرا گفته مىشود اين حصّه از اين زمين خراب سابقا از جمله موقوفاتى است كه براى سلطان ضبط شده ، پس اگر در خريدن آن حصّه از سلطان جايز باشد و هرآينه براى آن مرد صلاح مىباشد ، باعث آبادى زمين مىگردد ، اين حصّه از زمين خرابه را به افاضل آب زمين ، آباد مىكارد و طمع اولياى