تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 846

مساهمون:

ص٨٤٦
جواب : لا باس بذلك و قد اجزء عن صاحبه ؛ بر اين‌گونه نحر باكى نيست و از صاحبش مجزى است . سؤال : از طايفهء مجوس نزد ما جولايان هستند كه ميته مىخورند و خودشان را كه به آن ملاقات نموده‌اند ، نمىشويند و بدين حالت براى ما لباس مىبافند ؛ آيا نماز در اين‌گونه لباس جايز است ؟ جواب : لا بأس في الصّلوه فيها ؛ نماز خواندن با اين لباس عيبى ندارد . سؤال : شخصى در شب نافله مىگزارد ، در تاريكى مىخواهد بر چيزى سجده كند كه سجده بر آن جايز است ؛ مانند سنگ يا كلوخ يا چوب يا غيره را نمىبيند ؛ پيشانيش را روى لباس يا فرشى از پوست مىگذارد ، چون سر برمىدارد ، چيزىكه سجده بر آن جايز است ، مىيابد ؛ آيا سجده‌اى كه بر پلاس يا پوستى كرده يك سجده حساب مىشود يا بايد سجدهء ديگرى به‌جاآورد ؟ جواب : ما لم يستو جالسا فلا شىء عليه في رفع رأسه لطلب الخمرات ؛ مادامى كه راست شده ، ننشسته ، در برداشتن سر براى جستجوى حصيرى كه بر آن سجده خواهد كرد ، بر او حرجى نيست . سؤال : محرم ؛ يعنى كسى كه احرام بسته ، بايد پرده و پوشش‌هايى كه سايه مىاندازد ، بردارد ؛ آيا واجب است چوب سقف كجاوه يا محمل و چوب دو طرف آن را بردارد يا نه ؟ جواب : « لا شيء عليه في تركه جميع الخشب » « 1 » ؛ اگر همهء چوب‌ها را بگذارد و برندارد ، بر او حرجى نيست . سؤال : آيا جايز است محرم سايبانى از پوست يا غير آن بالاى سرش بكشد تا باران لباس و چيزهايى كه در محملش است ، تر نكند ؟ جواب : إذا فعل ذلك فى المحمل فعليه دم ؛ اگر در راه ، در بالاى محمل چنين كند ، هرآينه قربانى بر او لازم است .
هامش
( 1 ) . غيبت طوسى ، ص 378 .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 846 | صادق برزگر بفرويى / حسين احمدى قمى / الشيخ علي اكبر النهاوندي