[ پاسخ سيد مرتضى به حقيقت رجعت ] 5 نجمة
در بحار است كه سيّد شريف مرتضى كه خدا از او خوشنود باد و او را با پدران پاكش محشور گرداند ، پارهاى مسايل از شهر رى به نزد او آورده بودند .
سيّد به آنها جواب نوشته از جمله مسايل اين بود كه سؤال نموده كه حقيقت رجعت چيست ؟ زيرا كه پارهاى از طايفهء اماميّه اعتقاد به اين دارند كه رجعت ائمّه عبارت است از رجوع دولت به ايشان در زمان قائم بىآنكه ابدان مباركهء ايشان به دنيا رجوع نمايد ؟
در جواب اين نوشته بود :
بدان ! آنچه كه شيعهء اماميّه به آن معتقد است اين است كه خداى تعالى در زمان ظهور امام زمان يعنى مهدى قومى را از شيعيان آن حضرت كه پيشتر از اين وفات يافتهاند به دنيا برمىگرداند تا اينكه از ايشان انتقام گيرد و دوستانش از مشاهدهء ظهور حق و بلندى كلمهء حق لذّت برند و دليل بر صحّت اين اعتقاد اين است كه آنچه اماميّه در اين باب به آن معتقد شدهاند ، چيزى است كه عاقل شكّ و شبهه نمىكند در اينكه خداى تعالى به آن قادر است و آن نيز در حدّ ذاتش ممتنع نيست . زيرا كه ما بسيارى را از مخالفان خود مىبينيم كه رجعت را انكار مىكنند از اين جهت كه آن را محال و غير مقدور مىدانند .
وقتى كه ثابت شد اينكه ممكن و در تحت قدرت است ، پس گوييم كه طريق اثبات آن اجماع طايفه اماميّه است بر اينكه آن واقع خواهد شد زيرا كه ايشان در وقوع آن خلاف ندارند و در چند جا از كتابهاى خود بيان نمودهايم كه اجماع ايشان حجّت است زيرا كه قول امام عليه السّلام داخل آن اجماع است و هر قول از اقوال كه بر معصوم مشتمل باشد ، ناچار است از اينكه بايد صواب و مطابق واقع گردد و خطا در آن راه نمىيابد و ما بيان نمودهايم كه رجعت با تكليف منافات ندارد و اموراتى كه انسان را به سوى طاعت يا معصيت داعى مىشود ، در روز رجعت متردّد است در ميان طاعت و