يُوقِنُونَ
« 1 » ؛ زمانى كه قول بر ايشان واقع مىگردد ، برايشان دابّه از زمين بيرون مىآوريم كه با آنها سخن مىگويد . به درستى كه خلايق در خصوص آيات و علامات يقين ندارند . عرض كردم : مراد از دابّه چيست ؟
فرمود : يا ابا طفيل ! از پرسيدن اين مطلب درگذر !
عرض كردم : يا امير المؤمنين ! فدايت شوم ! آن را به من خبر ده !
فرمود : آن ، دابّهاى است كه طعام مىخورد ، در بازارها مىگردد و زن مىگيرد .
عرض كردم : يا امير المؤمنين ! او كيست ؟
فرمود : او صاحب زمين است و زمين به سبب وى ، قرار و آرام مىگيرد .
عرض كردم : يا امير المؤمنين ! او كيست ؟
فرمود : صدّيق ، فاروق ، عالم ، پرهيزگار ، شجاع و يكّهتاز اين امّت است .
عرض كردم : يا امير المؤمنين ! او كيست ؟
فرمود : كسى است كه خداى تعالى در شأن او فرموده :
وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
« 2 » ؛ يعنى بعد از رسول خدا شاهدى از خود او ، برايش خواهد آمد كه عبارت از على بن ابى طالب باشد ، زيرا چنانكه شاهد ، مدّعاى شاهدآورندگان را ثابت مىكند ، همچنين على بن ابى طالب عليه السّلام با معجزات قاهرات و آيات باهرات ، مدّعاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله را كه نبوّت و رسالت باشد ، تصديق و اثبات نمود .
نيز در شأن او فرمود :
الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ
« 3 » ؛ يعنى كسى كه علم قرآن نزد او است .
همچنين فرمود :
الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ
« 4 » ؛ كسى كه با راستى آمده ؛ و الّذى صدّق به و الناس كلّهم كافرون غيره ؛ كسى كه خدا را تصديق نموده درحالىكه همهء خلايق به
هامش
( 1 ) . سوره نمل ، آيه 82 .
( 2 ) . سوره هود ، آيه 17 .
( 3 ) . سوره نمل ، آيه 40 .
( 4 ) . سوره زمر ، آيه 33 .