و در آن نور قرار داد . پس از آن ، روح را به وسيلهء آن نور در بدنهاى ما گذاشت ، بنابراين ما روح خدا و كلمهء اوييم و با ما حجّت را بر مخلوقات خود تمام كرد .
وقتى آفريده شديم ، ميان سايهء منبر يا ميان ابر ، سبزى بوديم ؛ زمانى كه نه آفتاب بود ، نه ماه ، نه شب ، نه روز و نه چشمى كه نگاه كند . در آنجا خدا را بندگى ، تقديس و تسبيح مىكرديم و اين ، پيش از آن بود كه خداى تعالى مخلوقات را خلق نمايد ، خداوند كردگار از انبيا عهدوپيمان گرفت كه به ما ايمان آورند و يارى كنند . اين است معنى قول خداى تعالى :
أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ
« 1 » خداى تعالى زمانى از انبيا عهد و پيمان گرفت كه به شما كتاب و شريعت فرستاد ؛ بعد از آن ، پيغمبرى نزد شما آمد كه تصديقكنندهء كتاب و شريعتتان است ، هرآينه به او ايمان مىآوريد و ياريش مىكنيد .
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : يعنى به محمد ايمان مىآوريد و وصىّ او را يارى مىكنيد و بعد از اين ، همهء پيغمبران او را يارى خواهند كرد . خداى تعالى از من و محمد عهدو پيمان گرفت كه يكديگر را يارى كنيم . من به عهد خويش وفا نموده ، محمد را يارى كرده ، پيش رويش جهاد نمودم ، دشمنانش را به قتل رساندم و به عهدوپيمان خويش وفا كردم . خداى تعالى ايشان را از دار الفنا به دار البقا برده ، بعد از اين ، مرا نصرت و يارى خواهند كرد و بين مشرق و مغرب براى من خواهند بود .
هر آينه خداى تعالى همهء پيغمبران از آدم تا محمد صلّى اللّه عليه و إله را زنده مىگرداند . همهء پيغمبران مرسل پيش روى من به سر مردگان و زندگان منافق و كافر از جنّ و انس شمشير مىزنند . اين امر ، امر عجيبى است و چگونه از مردگان تعجّب ننمايم كه خداى تعالى ايشان را طايفه به طايفه زنده مىگرداند ، لبّيك لبّيك يا داعى اللّه گويان داخل كوچههاى كوفه مىشوند درحالىكه شمشيرها را از غلاف كشيدهاند .
دوشهاى خود را مىگيرند براى اينكه با آنها به سرهاى كافران ، جبّاران و تابعان ايشان از اوّل و آخر بزنند تا خداى تعالى وعدهاى را كه دربارهء ايشان نموده ، به جا
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 81 .