مرا به سبب شيعيانمان ، بين انبيا و مرسلين رسوا مگردان ! خداى تعالى دعايش را قبول فرموده ، همهء گناهان را به گردن او انداخت و بعد ، آنها را بخشيد .
مفضل گويد : چون اين را شنيدم ، بسيار گريستم و عرض كردم : اى آقاى من ! اين موهبت از فضل الهى است كه از بركت شما به ما رسيده .
حضرت فرمود : يا مفضل ! شيعيانى كه پيغمبر ، گناهانشان را به گردن كشيد ، جز تو و امثال تو نيستند و لكن يا مفضل ! اين حديث را به شيعيانى كه در ترك عبادت و عمل پروا ندارند ، خبر مده ، چون به اين حديث اعتماد كرده ، اطاعت و عبادت را ترك مىكنند و به اين جهت از رحمت الهى محروم مىباشند ، زيرا ما اهلبيت چنانيم كه خداى تعالى در حقّ ما فرموده :
لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ
« 1 » ؛ ائمّه شفاعت نمىكنند مگر كسانى را كه نزد خدا پسنديده شوند ، از خوف و خشيت الهى بترسند و واهمه كنند ، « 2 » انتهى .
[ تأويل ليظهره على الدين ] 23 نجمة
ايضا مفضل عرض كرد : اى مولاى من ! چرا خدا در روز رجعت مىفرمايد :
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
« 3 » ؛ براى اينكه در روز رجعت او را بر همهء دينها غالب گرداند ، آيا رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله زمان بعثتش بر همهء دينها غالب نشد ؟
فرمود : يا مفضل ! اگر رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در زمان بعثت بر همهء دينها غالب مىشد ، هرآينه در روى زمين مجوسيان و يهوديان ، طايفهء صابيان - كه ملايكه را معبود مىدانند - ، نصارا ، افتراق ، مخالفت ، شكّ ، ريب ، شرك ، بتپرستان ، ماهپرستان ، ستايشكنندگان ستارگان ، آتشپرستان و سنگپرستان نمىبودند ، بلكه تأويل قول
هامش
( 1 ) . سوره انبياء ، آيه 28 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، ص 33 .
( 3 ) . سوره توبه ، آيه 33 .