الأرض نتبوّء من الجنّة حيث نشاء فنعم اجر العاملين ؛ حمد باد خداى را كه وعدهء خود را در حقّ ما راست گرداند و ما را بر روى زمين وارث نمود ؛ در بهشت ، هرجا را كه بگزينيم و بخواهيم ، منزل مىكنيم ، پس اجر و جزاى عملكنندگان چه خوب است !
بعد از آن مىفرمايد : فتح و نصرت خدا فرارسيد و تأويل قول حق سبحانه و تعالى تحقّق به هم رسانيد :
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 1 » ؛ او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حقّ بر خلايق فرستاد ، براى اينكه او را بر همهء دينها غالب گرداند ، هرچند كه مشركان آن را ناخوش بدارند . غرض رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از تلاوت اين آيه ، اين است كه وقت غالب شدن ما بر ساير مذاهب و اديان ، الآن است .
سپس اين آيه را تلاوت مىفرمايد :
إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ
« 2 » . . . الخ ؛ يعنى يا محمد ! به درستى كه ما براى تو فتح كرديم ، فتحكردنى كه آشكار است ، براى اينكه خداى تعالى گناهان گذشته و آيندهء تو را ببخشد و نعمت خود را براى تو ، تمام نمايد ، تو را به راه راست هدايت كند و به تو يارى دهد ، يارىكردنى كه نادر و كمياب است .
[ مناجات حضرت رسول ( ص ) ] 22 نجمة
ايضا مفضل خدمت آن جناب عرض مىكند : مولاى من ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله چه گناهى داشت كه خدا آن را بخشيد ؟
فرمود : يا مفضل ! به درستى كه جناب رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به درگاه الهى اينگونه مناجات نمود : پروردگارا ! همهء گناهان گذشته و آيندهء شيعيان برادرم على و شيعيان اولادم ائمّهء اطهار را كه تا روز قيامت از ايشان صادر خواهد شد ، به گردن من بينداز و
هامش
( 1 ) . سوره توبه ، آيه 33 .
( 2 ) . سوره فتح ، آيه 1 و 2 .