أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ
« 1 » ؛ پروردگارا ! مرا از ستايش بتها دور گردان ! ما مىدانيم رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و امير المؤمنين عليه السّلام هرگز ستايش بت نكردند و يك طرفة العين براى خداى تعالى شريك قرار ندادند .
قول خداى تعالى از اين جمله است :
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
« 2 » ؛ وقتى پروردگار ابراهيم عليه السّلام ، او را به ذكر كلماتى واداشت ، او آنها را به اتمام رساند ، خداى تعالى به او فرمود : من تو را امام و پيشواى خلايق قرار مىدهم .
او عرض كرد : پروردگارا ! از اولاد من هم امام و پيشوا قرار ده !
فرمود : عهد من به ظالمان نمىرسد .
بعد از آن مفضل عرض كرد : هيچ ستمكارى به عهد امامت نمىرسد .
فرمود : از كجا دانستى ظالم و ستمكار به امامت نمىرسد ؟
عرض كرد : اى آقاى من ! مرا با چيزىكه به آن طاقت ندارم ، امتحان ، اختيار و آزمايش مكن ، زيرا هرچه دانستهام ، از علم شما دانستهام و از فضل احسان خدا كه به شما داده ، اخذ نمودهام .
حضرت فرمود : يا مفضل ! راست گفتى ! اگر به نعمتى كه خداى تعالى در اين باب به تو عطا كرده ، اقرار نمىكردى ، هرآينه اينگونه صاحب فضل و دانش و اهل علم و بينش نمىشدى . يا مفضل ! كدام آيات در قرآن بر اينكه كافر ، ظالم و ستمكار است ، دلالت دارد ؟
عرض كرد : اين قول خداى عزّ و جلّ :
الْمُنافِقِينَ
( الكافرون )
هُمُ الْفاسِقُونَ
و
وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ
؛ كافران ، ستمكاران و فاسقاناند و هركه فاسق و ستمكار باشد ، هرآينه خداى تعالى او را امام و پيشواى خلايق نمىكند .
فرمود : احسنت يا مفضل ! از كجا به رجعت ما قايل شدهاى ؟ حال آنكه مقصّران ،
هامش
( 1 ) . سوره ابراهيم ، آيه 35 .
( 2 ) . سوره بقره ، آيه 124 .