روز قيامت و وقت آن لقوله تعالى :
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ
« 1 » .
حق تعالى براى آن حضرت علايم خاصّه مقرّر فرمود كه آن جناب با وقوع آنها عالم مىشود ، خداوند عزّت ، به او اذن ظهور داده ، ما آنها و غير آنها را در اين وجيزه تعداد نموده ، به مدرك هريك از آنها بدون نقل آن ، اشاره مىكنيم ؛ اختصارا للكلام و اقتصارا على ما هو المنقول في كتب الأعلام .
پس مىگوييم : از جمله علايمى كه مخصوص خود آن حضرت است ، تكلّم نمودن شمشير او است ؛ چنانكه در كمال الدين « 2 » آمده : چون زمان خروجش نزديك شود ، آن شمشير از غلاف بيرون مىآيد ، خداوند آن را به سخن درمىآورد و ندا مىكند : يا ولىّ اللّه ! خروج كن كه ديگر برايت تقاعد از كشتن دشمنان خدا برايت جايز نيست .
از جمله ، علم آن حضرت است ؛ چنانكه در همان كتاب است كه از علايم خروج آن حضرت براى خود او بيدقش است كه چون وقت خروج او نزديك شود ، شقهء آن گشوده مىشود ، بدون آنكه كسى آن را بگشايد ، خداوند در آنحال آن بيدق را به سخن درمىآورد و به حضرت ندا مىكند : يا ولىّ اللّه ! خروج نما و دشمنان خدا را هلاك كن !
[ علايم حتميّهء ظهور ] 19 نجمة
بدان قسم دوّم از علايم ظهور آن سرور ، علايم حتميّه است كه ائمّهء دين به آنها اخبار فرمودهاند كه البتّه بايد واقع شوند و آنها چند علامت است :
علامت اوّل : خروج دجّال است به تفصيلى كه سابقا از نقل كمال الدين و غيره گذشت كه آن با ظهور آن بزرگوار مقارن است .
علامت دوّم : صيحه و نداى آسمانى است ؛ چنانكه در اخبار بسيار كه از جمله
هامش
( 1 ) . سوره اعراف : آيه 187 .
( 2 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، صص 156 - 155 .