علامت سوّم : خروج يمانى از يمن است ، بنابر نقل بحار .
علامت چهارم : خروج خراسانى است ، بلكه بنابر روايت غيبت طوسى « 1 » اين دو علامت در عرض علامت سوّم از علايم حتميّه كه خروج سفيانى است ، ذكر شدهاند ؛ چنانكه در آن كتاب از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده ، فرمود : خروج اين سه نفر ؛ يعنى يمانى و خراسانى و سفيانى در يك سال ، در يك ماه و در يك روز واقع خواهد شد .
علامت پنجم : خروج مغربى است به تفصيلى كه سابقا ذكر شد .
علامت ششم : بيرون آمدن سه بيدق از شام است بنا به روايت غيبت طوسى « 2 » از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود : اوّل سرزمينى كه خراب مىشود ، شام است و در آن وقت ، اهل آن سه گروه و تحت سه بيدق مىشوند ؛ يكى بيدق ابقع كه او مردى ابلق بدن است ، ديگرى بيدق اصهب و او مردى سرخمو و سرخرنگ است و بيدق سوّم ، بيدق سفيانى است .
علامت هفتم : خراب شدن سمت غربى مسجد شام كه به زمين فرو مىرود ، بنابر نقل بحار .
علامت هشتم : وقوع جنگ و جدال در هر بلدى از نواحى مغرب تا يك سال به جهت اختلاف رايات ، بنابر نقل بحار .
علامت نهم : خراب شدن شام از وقوع قتل ، غارت ، اقسام فتنهها و بلاها در آن .
علامت دهم : فرو رفتن قريهاى از شام ، جابيه نام يا خرشنا نام به زمين ، محتمل است دو قريه به اين دو اسم فرو روند ، كما فى البحار . « 3 »
علامت يازدهم : خروج زنديقى از بلد قزوين ، بنابر روايت طوسى از ابن الحنفيه .
علامت دوازدهم : رسيدن سلطنتها به ماه و روز ، بنابر روايت صادقى از
هامش
( 1 ) . الغيبة ، ص 446 .
( 2 ) . همان ، ص 463 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 212 .