خبر مفصّل مفضل است ، ذكر شده .
علامت سوّم : خروج سفيانى است كه در اخبار بسيار ، على ما فى البحار به حتميّت آن اعلام فرمودهاند .
علامت چهارم : فرو رفتن لشكر سفيانى در بيداست كه بنابر آنچه در بحار است ، حضرت صادق عليه السّلام فرمود : فرو رفتن لشكر سفيانى در بيدا از محتومات است و تغيير و تبديل در آن راه ندارد .
علامت پنجم : قتل نفس زكيّه است كه حضرت صادق عليه السّلام بنابر نقل بحار فرمود :
يكى از علايم ظهور ، كشته شدن پسرى از آل محمد ميان ركن و مقام است كه نام او محمد بن حسن ، نفس زكيّه است و در خبر ديگر ، فاصلهء ميان قتل او و ظهور حضرت بقيّة اللّه ، پانزده روز است . « 1 »
علامت ششم : خروج سيّد حسنى است ؛ چنانكه در بحار مىباشد ، آن جوان خوش صورتى است كه از طرف ديلم و قزوين خروج كند و گنجهاى طالقان او را اعانت كنند كه مراد ، مردان شجاع قوى هستند ، ظاهرا او از اولاد امام حسن عليه السّلام باشد و دعوى بر باطل نكند ، بلكه از شيعيان اثنا عشريّه و رييس و مطاع است و گفتار و رفتار او ، مطابق شريعت است ، خروج او با خروج امام زمان مقرون و در كوفه حضور حضرتش شرفياب خواهد شد و به آن جناب بيعت نمايد .
علامت هفتم : ظاهر شدن كف دستى در آسمان يا ظهور صورت و سينه و كف دست آدمى نزد چشمهء خورشيد است ، بنابر آنچه در بحار است و بعضى احتمال دادهاند آن ، كف دست حضرت امير المؤمنين عليه السّلام باشد كه در آنوقت ظاهر مىگردد .
علامت هشتم : كسوف آفتاب در نيمهء ماه رمضان و خسوف قمر در آخر آن است كه از وقت هبوط آدم تا آنوقت چنين چيزى واقع نشده ، بنابر نقل از غيبت طوسى .
علامت نهم : سه ندا در ماه رجب است ؛ نداى اوّل : ألا لعنته اللّه على الظالمين .
نداى دوّم : از فته الازفه .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 192 .