بعد از آن ، پيغمبر فرمود : چه مىبينى ؟
گفت : دو خبر مىبينم ، يكى وقوع به هم خواهد رساند و يكى دروغ است يا دو خبر دروغ و يك خبر راست مىبينم .
آن حضرت فرمود : او را بگذاريد ، زيرا امر بر او مشتبه شده .
معنى قول حضرت كه چيزى در دل پنهان داشته ، براى اينكه آن را از تو بپرسم ، اين است كه آن حضرت آيهء
يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ
را در دلش قصد كرده بود و او در جوابش گفت : آنچه در دلت قصد نمودهاى ، دود است ، زيرا دخان به معنى دود است ، چون بعضى گفتهاند : عيسى بن مريم عليه السّلام دجّال را در كوه دخان به قتل خواهد رساند ، بنابراين احتمال دارد مراد آن حضرت ، كشته شدن او در كوه دخان باشد ، زيرا اين ابن صيّاد چنين گمان داشت كه او دجّال است و لذا در جواب حضرت گفت :
مرادت دود است ؛ يعنى كشته شدن من در كوه دخان مىباشد .
ايضا در كتاب شرح السنه در تفسير قول آن حضرت كه به آن ملعون فرمود : از اجل خود تجاوز نخواهى كرد . آورده - كه خطابى كه يكى از علماى عامّه است - : اين كلام به دو وجه محتمل است ؛ يكى اينكه به رتبه و اندازه تو نمىرسد ، پارهاى از غيبها را بدانى ، نه از جهت وحى كه شيوهء انبياست و نه از جهت الهام كه از خواصّ اولياست و آنچه به زبانش جارى گرديد ، شيطان به قلبش انداخت و او هم ، آن را از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيده بود ؛ وقتى پيش از ورودش به قريهء نحل ، به اصحاب خود مىفرمود .
وجه ديگر آن است كه نمىتوانى قضا و قدر الهى را در خصوص نفس و كارهاى خود تغيير دهى .
ايضا در شرح السنه از ابو سليمان نقل نموده كه گفته : آنچه در توجيه اين حديث به نظرم مىرسد ، اين است كه اين قصّه در ايّام مصالحهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با يهوديان و خلفاى ايشان واقع گرديد و ابن صيّاد هم از ايشان بوده يا به كارهاى ايشان مدخليّت مىنموده و ادّعاى كاهنى مىكرد و اين خبر هم به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىرسيد .
آن حضرت به مقام امتحان وى درآمده ، با اين سؤالات كه ذكر شد ، امتحانش نمود ،